“ქოცური ნარატივბის გაშიფვრა” – ლიკა ბასილაია–შავგულიძე

საზოგადოებრივი მაუწყებლის ბორდის წევრი, ლიკა ბასილაია–შავგულიძე:

ნარატივი: „უცხოური გავლენის გამჭვირვალობის კანონი“ – “ხალხმა უნდა იცოდეს, ვინ და რა მიზნით ფინანსდება უცხოეთიდან – ეს არის ჩვენს შიდა საქმეებში პირდაპირი ჩარევა“

რას გულისხმობს რეალურად:

• პირდაპირი დარტყმის ქვეშ აყენებს არასამთავრობო სექტორს, რომელიც ძირითადად დასავლური გრანტებით ოპერირებს ძალიან მრავალფეროვან მიმართულებებზე. მათ შორის განათლების, ჯანდაცვის, ეკოლოგიის და კულტურის მიმართულებებზე. ამ კანონით რეგისტრაცია ქმნის ფსევდო იარლიყს, რომ ფიზიკური თუ იურიდიული პირი წარმოადგენს საქართველოს წინააღმდეგ მოქმედ აგენტს.

• ფაქტიურად მოშალა სამთავრობო შტოებზე სამოქალაქო კონტროლის მექანიზმი – რადგან აგენტის იარლიყით უკვე დელიგიტიმირებულია კონკრეტული არასამთავრობო ორგანიზაცია განახორციელოს საჭირო მოქმედებები პასუხისმგებლობების ფარგლებში.

• ჰქმნის ვაკუუმს სადაც სამოქალაქო საზოგადოების ურთიერთდაპირისპირებისთვის სასათბურე პირობები წარმოიქმნება.

ემოციური გავლენები საზოგადოებაზე:

• ახდენს უნდობლობის კონსოლიდაციას: სხვა ქვეყანა ჩვენზე ფულს რატომ დახარჯავს თუ ჩვენი სათავისოდ გამოყენების ინტერესი არ აქვს?

• აყალიბებს შიშს კარგად ორგანიზებული აგენტურული ქსელის არსებობისა, რომელიც საქართველოს წინააღმდეგ მოქმედებს და თუ ეს ქვეყანა წელში ვერ გაიმართა, სწორედ ასეთი ვერაგი ხალხის ხელით ხდება ეს, თორე მთავრობა ყველანაირად ცდილობს ამის წინააღმდეგ ბრძოლას.

• მოქალაქეებში აფუძნებს მარტივ განზოგადებასა და გამიჯვნას: არის ეს უცხოური დაფინანსება? შესაბამისად ეს სახელმწიფოს ინტერესებს ეწინააღმდეგება;

5. ნარატივი: „ოპოზიცია მტრის ინტერესების გამტარია“ – “ოპოზიცია ხალხი და საქართველო არ აინტერესებს – ისინი არიან ქვეყნის არეულობასა და დესტაბილიზაციაზე ორიენტირებული რათა მმართველი ძალა არაეფექტურ ძალად წარმოჩინდეს“.

რას გულისხმობს რეალურად:

• არღვევს დემოკრატიული კონკურენციის ლეგიტიმურობასა და დემოკრატიის ფუნდამენტურ პრინციპს – კრიტიკა და კრიტიკული აზრი, მხილება განიხილება როგორც ქვეყნისა და მისი ინტერესების ღალატი.

• ამცირებს პოლიტიკური დისკურსის სივრცეს, ხელს უწყობს ავტორიტარიზმის კონსოლიდაციას.

• უწყვეტ კრიზისში ტოვებს არჩევნებს — რადგან წინასწარ დელეგიტიმირდება ყველა არაპარტიული მოთამაშე.

• ახორციელებს ოპოზიციური ლიდერების პერსონიფიცირებას და შემდეგ მათი გაშავების პროცესს – უდიდესი საინფორმაციო მანქანა ზრუნავს იმაზე, თუ როგორ გაშავდნენ ოპოზიციური ლიდერები და რამდენად იყოს ეს ყველაფერი ბმაში უცხოურ აგენტებთან.

ემოციური ზემოქმედება ამომრჩეველზე:

• ავითარებს ორპოლუსიან ემოციურ ცნობიერებას – “მთავრობა = სახელმწიფო / ოპოზიცია = მტერი”.

• აჩენს პირადი საფრთხის განცდას ოპოზიციის გამარჯვების შემთხვევაში: „იქნება ქაოსი, ომი, ლგბტ“.

• ამარტივებს რთულ პოლიტიკურ პროცესებს: „ყველა ერთი ტყავშია, ოღონდ ესენი არ დაბრუნდნენ“.