“შსს-ში ნერვები აშკარად არ აქვთ კარგად” – ონისე ოქრიაშვილი

სტენდაპერი, ონისე ოქრიაშვილი

დღეს მივიტანე ჩემი მესამე ჯარიმა გასასაჩივრებლად. 17:30-ზე შევდგი ფეხი და მიმღების ქალი:

– რაზე ხართ?

– ჯარიმა უნდა გავასაჩივრო

– ვაიმე, ყველა ექვსს რო წუთები აკლია მაგ პერიოდში რატომ მოდიხართ?! – მიყვირის, წარბებს ქაჩავს.

გამოვშტერდი. მეთქი-სამსახური მაქვს და მეტი ადრე ვერ მოვახერხე. ექვსამდე არ მუშაობთ?

კი, მაგრამ ეს არ ნიშნავს რო ყველა ბოლოს უნდა მოაწყდეთო.

ენა ჩამივადა ;დდ მეც და კიდე ორ ადამიანს ვინც ასევე ასაჩივრებდა ჩემამდე.

– არც მე მსიამოვნებს აქ ყოფნა, მაგრამ თქვენმა სახელმწიფომ დამაჯარიმა 5000 ლარით და რა ვქნა?!

– თუ არ მოგწონთ მიბრძანდით სხვა სახელმწიფოში.

– არ გაქვთ უფლება ასე ელაპარაკოთ მოქალაქეს.

– კაი, კაი, ამოალაგე და დაალაგე როგორც საჭიროა ყველა დოკუმენტი.

დავულაგე მაგიდაზე.

-მარტო ჩემი არაა ეს სახელმწიფო, თქვენიცაა რომ იცოდეთ – არ მეშვება.

– არ ვცნობ მე თქვენ ძალადობრივ სახელმწიფოს

– ძალადობრივს, არა?! წინა იყო ძალადობრივი!

ამასობაში მორჩა ეს წუთნახევრიანი პროცედურა, რაზეც გვეჩხუბა ეს ქალი ;დდ გამოვდივარ და გვერდით გოგო მეუბნება, ჩაბარების საბუთი არ მოუციათ და მოითხოვეთო.

მივედი ამ ქალთან და მეთქი მომეცით ეგ ფურცელი… უკვე ბაგა ბაღის კინკლაობას ჰგავდა ეს სცენა.

გაბრაზებული სახით ჩადო ქსეროქსის აპარატში ჩემი საჩივარი, ამოაქსეროქსა, ბეჭედი დაარტყა, რაღაცები წააჯღაპნა კალმით და მომცა.

– სულ ასე არასრულად აკეთებთ აქ საქმეს?

– კი, ასეთები ვართ

– არადა, წინაზე რო ვიყავი ის ქალბატონი ძალიან გულისხმიერი იყო და დამეხმარა

– ხო, მე ვარ ბოროტი. არ მეტყობა სახეზე?

– მივეჩვიეთ უკვე ასეთ სახეებს სისტემის ხელში.

ზურგი შემაქცია და წამოვედი.

ვიცი, როგორ აბსურდულადაც ჟღერს ეს დიალოგი და ნეტა იმ ორ ადამიანამდე მიაღწიოს ამ ტექტსმა, რო დაადასტურონ ავთენტურობა ;დ

ნუ, ვისაც გჯერათ, თხოვნა მექნება გასასაჩივრებლად რაც შეიძლება გვიან საათებში მიხვიდეთ გულუას შსს-ში. ანუ, ექვსს რო წუთები უკლია იმ მონაკვეთში.