“რისი იმედი აქვს ისრაელს? მუსულმანური სამყაროც იაპონელებივით მოიქცევა და 2 მილიონი ღაზელის სისხლს შეირჩენს?” – ზურაბ გურული

ჰუმანიზმის ფარდობითობა

_______________________________

ისრაელ-ღაზას ტრაგედიაზე დაკვირვებას ძალიან ბევრ პრობლემატურ საკითხთან ერთად წინა პლანზე გამოჰყავს მთავარი დილემა: – რამდენად ფარდობითია ჰუმანიზმის ცნება კაცობრიობის ყველაზე პროგრესული სპექტრისათვის.

მახსოვს, დიდი ხნის წინათ, ზვიგენის თავდასხმას გადარჩენილ, საშინლად დამახინჯებულ, დაინვალიდებულ ამერიკელ სპორტსმენ-სერფერს ვუსმენდი და ძალიან გამიკვირდა, როცა მან თქვა, რომ არავითარი შურისძიებისა და სიძულვილის გრძნობა არ ჰქონდა ზვიგენების მიმართ. -ის ცხოველია და გააკეთა ის, რასაც ჩვეულებრივ აკეთებს და არა იმიტომ, რომ მე ვძულდი -. წლები დამჭირდა ამ ნათქვამის გასააზრებლად და მერე მივხვდი, რომ იმ ადამიანმა სული გადაარჩინა მუდმივ სიბრაზესა და სიძულვილში არსებობისაგან. ძალიან ცოტას შეუძლია ეს.

განსაკუთრებული ინტელექტია ეტყობა ამისათვის საჭირო.

აბსოლუტურად მიუკერძოებლად რომ შევხედოთ და მხოლოდ მშრალი ფაქტები დავალაგოთ, ღაზას სექტორი ობიექტურად წარმოადგენს ღია ცის ქვეშ გაშლილ ციხეს, რომელიც ჩაკეტილი და მოწყვეტილია მთელი მსოფლიოსაგან. ციხეში კი ნორმალური ადამიანები ვერ და არ გაიზრდებიან. ციხეებს კრიმინალები და მათი ხელქვეითები აკონტროლებენ. ეს აქსიომაა. შესაბამისად, ის რაც მოხდა, მხოლოდ დროის ამბავი იყო, თორემ აუცილებლად მოხდებოდა. არ არსებობს ციხე, რომელიც თავისი მცველების მიმართ შიშის გამო ნორმალურ სანატორიუმად იქცევა. მთავარი პასუხისმგებლობა 7 ოქტომბრის ტრაგედიაზე ეკისრებათ იმ ადამიანებს, რომლებმაც ღაზას პრობლემა დღემდე გადაუწყვეტლად მოიტანეს; აგრეთვე იმათ, ვინც ციხის კედლების ყარაულობისას ყურადღება მოადუნა და იქიდან გამოჭრილ კრიმინალებს მაქსიმალური სისასტიკის გამოვლენა შეაძლებინა. რაც შეეხება „ჰამასის“ პირუტყვებს, აქ ისევ გავიხსენებ იმ ამერიკელი სპორტსმენის სიტყვებს: -ის ცხოველია და გააკეთა ის, რასაც ჩვეულებრივ აკეთებს -.

აგებენ თუ არა „ჰამასის“ დანაშაულებებზე პასუხს „ციხეში“ დაბადებული, მცირეწლოვანი პალესტინელი ბავშვები? აქვს მსოფლიოს იმის მორალურ-ეთიკური უფლება, რომ მათ აგებინოს პასუხი 7 ოქტომბრის ბარბაროსულ თავდასხმაზე? „ციხის“ უბრალო მაცხოვრებელების სასტიკი შევიწროება უფრო უსაფრთხოს გახდის ციხეს, თუ პირიქით, კიდევ უფრო საშიშსა და დაუნდობელს? ისრაელის ლიდერებმა დადეს რაიმე კონკრეტული გეგმა ღაზას მომავალზე? თუ თავად ვერ ერევიან შურისძიების სურვილს, პალესტინელები მოერევიან? რისი იმედი აქვთ?

მეორე მსოფლიო ომში იაპონელების ენით აუწერელმა მუხანათობამ და სისასტიკემ გამოიწვია ჰიროშიმა და ნაგასაკი. მაგრამ იაპონელებს ეყოთ სიბრძნე და 200 ათასი დაღუპულის სისხლის აღებაზე უარი თქვეს შეგნებულად; მიხვდნენ რომ წერტილი მათ უნდა დაესვათ. ეს არ იყო შიში. კამიკაძეების მშობელ ერს შიში ვერ დათრგუნავდა. ეს უდიდესი ინტელექტის გამოვლინება იყო.

რისი იმედი აქვს ისრაელს? მსოფლიოს მუსულმანური სამყაროც იაპონელებივით მოიქცევა და 2 მილიონი ღაზელის სისხლს შეირჩენს?

ისრაელის ნამდვილი და ერთგული მეგობრები ისინი არიან, ვინც დღეს მათ ცივი გონებით მოქმედებას ურჩევს და არა -თვალი თვალის წილ- პრინციპის მიყოლას.

ვინაიდან არ არსებობს მოქმედების კონკრეტული გეგმა, მოვლენებისადმი სპონტანურად მიყოლა შიშველი ემოციების ხარჯზე, უდიდესი შეცდომაა.

მიუხედავად იმისა, რომ კონგრესის ახალი სპიკერი მაიკ ჯონსონი ფრიად კონტროვერსიული, ანუ წინააღმდეგობრივი პიროვნებაა, უზუსტესი განცხადება გააკეთა უკრაინასთან მიმართებაში: – გვითხრას პრეზიდენტმა ბაიდენმა, რა არის მისი საბოლოო გეგმა უკრაინასთან დაკავშირებით; რა კონკრეტული შედეგის მისაღწევად ხარჯავს ის ფულს და რა დროზეა ეს გეგმა გაწერილი! -. სრული ჭეშმარიტებაა.

ბაიდენის ადმინისტრაცია ამჟამად ისე იქცევა, არც უკრაინის გამარჯვებისათვის აკეთებს საკმარისს და არც რუსეთის დასამარცხებლად. ზუსტად იგივე დილემა უდგას ისრაელსაც. რა არის მათი საბოლოო გეგმა? არავინ იცის.

თითქოს ეს ყველაფერი აბსოლუტურად არარელევანტური, ანუ შეუსაბამოა ქართული რეალობისათვის, მაგრამ რეალურად ძალიან ჭკუის სასწავლი გაკვეთილია. თუ მოწინაღმდეგე პრიმიტიული და უინტელექტოა, უნდა მათი წესებით ითამაშო, თუ დარჩე საკუთარ პრინციპებსა და სტანდარტებზე? უნდა დაეშვა მათსავით ფსკერზე და მერე საბოდიშოდ გაიხადო საქმე, თუ თავიდანვე ღირსეულად მოიქცე? … იქნებ ღირსებაც ფარდობითია? ..