“თმები ყალყზე დამიდგა, როდესაც წავიკითხე ეს ცნობა” – ლორთქიფანიძე

პოლიტოლოგი, ლევან ლორთქიფანიძე:

“ევროკავშირი საქართველოს კანდიდატის სტატუსის მისაღებად პოლიტიკური ცხოვრების დეპოლარიზაციას თხოვს. რა თქმა უნდა, სურვილი კეთილშობილურია. ნამდვილად წაადგებოდა საქართველოს პოლიტიკურ ველზე ნაკლები შუღლის, ზიზღის, დაძაბულობის არსებობა. თუმცა, კიდევ ერთხელ ვიკითხავ – შესაძლებელია კი აღნიშნული მიზნის მიღწევა? დღეს გამოცდილ, მრავალ ჭირვარამგამოვლილ დემოკრატიებსაც უჭირთ ელემენტარული წესრიგის დაცვა.

მაგალითად:

?? გერმანული მედია აქტიურად აშუქებს პოლონეთის საპარლამენტო არჩევნების პერიპეტიებს. ერთი შეხედვითაც ცხადია, თუ როგორი ტოქსიკური და პოლარიზებულია პოლიტიკური კლასი პოლონეთში.

მმართველ პარტია, ნაციონალისტურ-კონსერვატორული “სამართალი და სამართლიანობა” მთელ თავის კამპანიას სამი მოვლენის დემონიზებაზე აფუძნებს.

თვალებს არ ვუჯერებდი, როდესაც X-ზე (ყოფილ Twitter-ზე) იაროსლავ კაჩინსკის პარტიის ვიდეო-რგოლი ვნახე… რგოლის შინაარსი ასეთია: გერმანიის ელჩი კანცლერის დავალებით ტელეფონზე ურეკავს ვიცე-პრემიერ კაჩინსკის და პოლონეთში საპენსიო ასაკის გაზრდას ითხოვს მისგან. კაჩინსკი დაახლოებით პასუხობს, რომ ის დონალდ ტუსკის (ლიბერალური ოპოზიციის ლიდერი, ევროპის საბჭოს ყოფილი პრეზიდენტი, პოლონეთის ექს-პრემიერი) დონე არ არის და ტელეფონს უხეთქებს ელჩს. სრული ზღაპარი! მოკლედ, გერმანია და ტუსკი ყველა პრობლემისა და უბედურების სათავედ უნდა წარმოაჩინონ (მესამე უბედურება მიგრაციაა).

ამ მიმართულებით მმართველი პარტია ძალებს არ ზოგავს. ისინი გამალებით ითხოვენ გერმანიისგან მეორე მსოფლიო ომის დროს მიყენებული ზიანის გამო რეპარაციების გადახდას… 1953 წელს უარი რომ ვთქვით რეპარაციებზე, მაშინ პოლონეთი დამოუკიდებელი არ იყო და რუსებმა გვაიძულესო. გერმანიამ უარი რომ თქვა აღმოსავლეთის საზღვრების გადახედვაზე, ეგ აღარ გვახსოვსო. ტუსკს (რომლის გულშემატკივარი ნამდვილად არ ვარ) ფინიას, ბრიუსელის მონას, გერმანიის “გრძელ ხელს” ეძახიან. საარჩევნო კამპანია “სამართალმა და სამართლიანობამ” დიდი მიტინგით დაამთავრა, სადაც ათასობით ადამიანი სკანდირებდა ტუსკი ბერლინში გავაგდოთო.

თავის მხრივ, არც ტუსკი აკლებს ლანძღვა-გინებას მმართველ პარტიასა და მის ლიდერებს. კაჩინსკისა და მორიავეცკის დღეგამოშვებით მოიხსენიებს პინოქიოებად და ა.შ.

ულტრამემარჯვენე ოპოზიციური პარტიის “კონფედერაციის” (რომელსაც არჩევნებზე 15%-ის აღებას უწინასწარმეტყველებენ) ლიდერმა კი ერთი წინადადებით ასე გადმოსცა თავისი გუნდის მიზნები: “ჩვენ არ გვინდა ებრაელები, ჰომოსექსუალები, აბორტი, გადასახადები და ევროკავშირი”. რა უნდათ არ იციან, ვის შეებმებიან მხოლოდ ეს შეუძლიათ თქვან.

დიდ ქალაქებში მილიონიანი ანტისამთავრობო მარშები ეწყობა, რეგიონებში მილიონობით ადამიანს ეზიზღება ოპოზიცია… პოლარიზაციიაა ისეთი, დედა შვილს არ აიყვანს ხელში.

?? მეორე მაგალითად ერთი კვირის წინ გერმანიაში დასრულებულ რეგიონალურ არჩევნებს მოვიყვან.

მართლა თმები ყალყზე დამიდგა, როდესაც წავიკითხე ცნობა ბავარიის მწვანეთა პარტიის ლიდერებზე თავდასხმის შესახებ. წინასაარჩევნო მიტინგზე სიტყვით გამოსვლისას მთავარ კანდიდატებს აგური თუ ქვა ესროლეს. ჩვენთვის ეს არაფერს ნიშნავს, იქ კი გული გაუსკდათ.

ულტრამემარჯვენე AfD-ს თანათავმჯდომარე, ტინო ხრუპალა კი ამტკიცებს, რომ ინგოლშტადტში (ბავარია) მიმდინარე წინასაარჩევნო შეხვედრისას, სელფის გადაღებისას მას მკლავში შეარჭვეს ამოუცნობი ნივთიერებით სავსე შპრიცი. არც მეტი და არც ნაკლები! ჩვენთვისაც კი (ქვეყნისთვის, სადაც პოლიტიკური ოპონენტებისთვის თავზე კოლგოტის ჩამოცმაც კი უცდიათ) გაუგონარი ამბავია.

? მოკლედ, მთელი მსოფლიო პოლარიზებულია და ჩვენ თუ ვერ დავალაგეთ სიტუაცია, ამის გამო ნუ დაგვტოვებთ მარტო თურქეთსა და რუსეთს შორის.”