“იმ ღამეს ჩემ ქმარს ხუთი ტყვია მოხვდა და ორჯერ გამოაცხადეს გარდაცვლილებში”

მწერალი დინა მირცხულავა, რომელიც ამ მომენტში ემიგრაციაშია, სოციალურ ქსელში, წერს:

“პირველად ვწერ ამ თემაზე და ცოტას ვნერვიულობ.
ჩემი ქმარი ციხის ბუნტში დაზარალებულია და ეს სტატუსი გუშინ, ცამეტი წლის ლოდინის შემდეგ, მიანიჭა სტრასბურგის სასამართლომ.
არათუ საჩივარი (მადლობა იმ ადამინებს, ვინც სტრასბურგის სასამართლოს მიმართა) არამედ ციხის ბუნტის თემასაც კი ტაბუ ადევს ოჯახში.
ერთხელ მკითხა.
– კაცის ტირილი მოგისმენია ?
– არა.
– საშინელებაა.
და მომიყვა.
და მას შემდეგ ამ თემას არ ვეხებით.
ვიცი ის რომ იმ ავბედით ღამეს ხუთი ტყვია მოხვდა და ორჯერ გამოაცხადეს გარდაცვლილებში, ორჯერ გამოიტირა დედამისმა.
სისხლისგან დაცლილი მიიყვანეს არამიანცის კლინიკაში და როცა უნდა დაეწყოთ პაციენტის მოვლა, ისევ მანქანაში შეაგდეს და უკან, ციხის საავადმყოფოში დააბრუნეს.
რატომ ? იმიტომ რომ არავის არ უნდა გაეგო, რა მოხდა ციხეში.
გონება ბოლომდე არ დაუკარგავს.
უბრალოდ ვიწექი და “მამაო ჩვენოს” ვიმეორებდი გულში და ამან გადამარჩინაო.
ყველაზე მეტად ხელის მარჯვენა მტევანი ჰქონდა დაზიანებული და თითები ხორცზე ეკიდა მარტო.
ციხის ექიმს უთქვამს, ამის დრო არ მაქვს და მთლიანად მაჯაში მოვაჭრათო მტევანი.
ახალგაზრდა ექიმი ყოფილა მეორე, სახელი ვიცით გიორგი – და იმას შესცოდებია, ახალგაზრდა ბიჭია, ცოდვაა და მომეცით ნება და მე მივაკერებო.
მოკლედ ხუთივე თითი მიუკერა როგორც შეძლო (მადლობა მას).
მაგრამ სამ თითს ვერ ამოძრავებს.
საქართველოში უთხრეს რომ, მყესები ჰქონდა დაწყვეტილი და აღარაფერი ეშველებოდა.
საფრანგეთში გვითხრეს რომ ყველა მყესი ადგილზეა და ძვლების პრობლემაა და ოპერაცია დანიშნეს, ჰპირდებიან რომ თითებს აამოძრავებს,ოღონდ რამოდენიმე ოპერაციის შემდეგად, მათ შორის იგეგმება პლასტიკურიც.

ცამეტი წლის შემდეგ.

მე მაქვს უფლება, არ და ვერ ვიტანდე ნაციონალებს.
მე ყოველთვის ვიქნები მათი წინააღმდეგი.
მე მაღიზიანებს მათი მენტორული ტონი ტელეეკრანიდან.
მე მძულს მათი რეჟიმი.
მე ყველაფერი მესმის სახელმწიფოს შენებისას, მესმის გადაცდომებიც და შეცდომებიც, მაგარამ ვერასოდეს გავიგებ დახურულ სივრცეში (ციხეში) პატიმართან არაადამიანურ მოპყრობას.
როცა სტრასბურგის სასამართლო გეუბნება, რომ გადაცდომა გქონდა, ცალსახად მიგითითებს, რომ ადამიანის უფლებები დაარღვიე, ნება იბოძე, ბოდიში მაინც მოიხადე და პოლიტიკას აღარ გაეკარო…

და ბოლოს “ქართული ოცნების” ხელისუფლების პირობებში ბაჩო ახალაია “ციხის ბუნტის” ერთ ეპიზოდში გამართლდა (ბრავო, ოცნებავ !).

სულ ეს იყო, მადლობა…”