“უკრაინას უარი ათქმევინეს და დაცვას დაპირდნენ, თუმცა ხალხის ხოცვა არ ჩერდება” – ზვიად ციკოლია

ერთსაც დავწერ და ამ კვირაში მეტს აღარ განერვიულებთ.

ნატოში შესვლა როდის მოხდება არავინ იცის. შეიძლება ათეული წლები დასჭირდეს. ხელმოწერილ დოკუმენტებს ასევე ძალა არ აქვს დღევანდელ რეალობაში, განსაკუთრებით მაშინ როცა რუსეთი აწერს. უკრაინის მაგალითზე გამოჩნდა როცა ბირთვულ იარაღზე უარი ათქმევინეს და დაცვას დაპირდნენ, თუმცა ხალხის ხოცვა არ ჩერდება. არც ჩვენ გასაკეთებელს არავინ გააკეთებს და სწორიც იქნება, შენი ქვეყანა შენით უნდა აშენო და თავისუფლება მოიპოვო. ისე რომ სანამ საკუთარი ჯარის გაძლიერებას, შეიარაღების წარმოებას, ქარხნების და ფაბრიკების მშენებლობას, განათლებას არ მივხედავთ და ვიქნებით მტრის ბაზარზე მწვანილის და რძის შეტანზე ორიენტირებული, მანამდე ვერც ლარს გავამყარებთ, ვერ ფასებს დავწევთ და მითუმეტეს ვერც ტერიტორიებს დავიბრუნებთ. დიპლომატია კიდევ მხოლოდ მაშინ მუშაობს როცა მაგიდაზე იარაღი დევსო.”