“ამ ხელისუფლების შეცვლა უკვე ღირსების საქმეა” – დავით ზურაბიშვილი

ცოტა ემოციების გარეშე რომ შეხედო, საქართველოს ხელისუფლება თითქოსდა უცნაურად იქცევა.

ჯერ იყო და პრაქტიკულად ერთხმად დაგმეს უკრაინის სეპარატისტული რეგიონების აღიარება, მერე სამხედრო აგრესიაც მიაყოლეს, პრეზიდენტი გამოვიდა და თანადგომა გამოუცხადა უკრაინის ხელისუფლებას.

და ამ ამბიდან ზუსტად მეორე დღეს, საპარლამენტო უმრავლესობა ფაქტობრივად ბოიკოტს უცხადებს პრეზიდენტის მიერ მოწვეულ სესიას და პრემიერი კი აკეთებს ცალსახად პრორუსულ და კოლაბორაციონისტულ განცხადებას.

დამოკიდებულებების ასეთი რადიკალური ცვლა სულ რაღაც ერთი დღის მანძილზე ერთი შეხედვით არანაირ ლოგიკაში არ ჯდება, მაგრამ მხოლოდ ერთი შეხედვით.

როდესაც ხელისუფლების ქმედებათა ახსნას ვცდილობთ, ჩვენ ხშირად გვავიწყდება, რომ ქვეყნის მმართველი არის ერთი საკუთარ აპარტამენტებში გამოკეტილი მილიარდერი და მთავრობა-პარლამენტი არის მხოლოდ მისი ძალაუფლების განხორციელების ინსტიტუციური ფონი და ანტურაჟი. ირაკლი ღარიბაშვილი არის ადამიანი, რომელსაც საკუთარი აზრი პოლიტიკურ საკითხებზე უბრალოდ არა აქვს. პრინციპში არც სხვებს, თუ ხელისუფლებაზეა ლაპარაკი. აქ ყველა პოლიტიკურ საკითხს წყვეტს მხოლოდ ის კაცი, პოლიტიკიდან წასულად რომ აქვს თავი გამოცხადებული და როგორ წარმოგიდგენიათ ვინმემ მას შეპასუხება გაუბედოს ამ მარიონეტთა გუნდიდან? ქუთაისელი ებრაელების ძველი ანეკდოტისა არ იყოს, იმ კაცმა რომ თქვას მტკვარი აღმა მიდისო, ესენი მყისვე დაუდასტურებენ, სულ შხუილ-შხუილითო.

ამიტომ ვფიქრობ, გუშინდელი განცხადებების შემდეგ, ალბათ გადმორეკეს მოსკოვიდან პირადად მასთან და რას შვრები კაცო შენ, თავი ხომ არ მოგბეზრებიაო უთხრეს და მორჩა ბაზარი. ეგრევე გადააბრუნა ფირფიტა კოლაბორაციონიზმის მხარეს და შესაბამისი დავალებაც გასცა. ჩვენს პრემიერს კი, როგორც მის უფროსს ადრეც აქვს ნათქვამი, ორჯერ გამეორება არ ჭირდება.

თითქმის დარწმუნებული ვარ, რომ ასე იქნებოდა.

ახლა, ისმის კითხვა: რა უნდა ვქნათ ამ ვითარებაში? ალბათ საჭიროა პროტესტი და ძალიან სერიოზულიც, რადგან სრულიად ოდიოზურად გამოვიყურებით დღეს მთელ მსოფლიოში (დარწმუნებული ვარ, არც ღარიბაშვილს და არც მის ხაზეინს უბრალოდ “ფიზიკურად” არ ესმით რას ნიშნავს ოკუპირებული ტერიტორიების მქონე ქვეყნის ლიდერიდან ასეთი განცხადება) და ასეც რომ არ იყოს, უკვე ელემენტარული თავმოყვარეობის ამბავია. მგონი დადგა ოცნების მმართველობის პერიოდში ის მომენტიც, როდესაც ამ ხელისუფლების შეცვლა უკვე ღირსების საქმე და ყველა წესიერი ადამიანის მორალური მოვალეობა ხდება. უბრალოდ, ვფიქრობ, აქაც გვმართებს განსჯა და დაფიქრება, რათა ქვეყანაც არ გადავაყოლოთ ამ სამარცხვინოებს.”