“მაქვს ქრონიკული ბრონქული ასთმა… კიდევ კარგი, ავიცერი და არ ვუცადე იმ ყბადაღებულ „ფაიზერს“ – ეკა ბაღათურია

სოციალურ ქსელში, ეკა ბაღათურია წერს:

„მეც მოგიყვებით, რატომ უნდა აიცრათ. და იმაზეც მოგიყვებით, რომ სინოფარმი იცავს.

ვინც არ იცით, მაქვს ქრონიკული ბრონქული ასთმა და 7 წლის წინ გადავიტანე ფილტვის ორმხრივი თრომბოემბოლია, ამიტომ წელიწადნახევრის წინ დამეწყო კოვიდ-პანიკა. ჩავიკეტე სახლში ბავშვებიანად და ცხვირი არ გამიყვია გარეთ.

როგორც კი შემოვიდა სინოფარმი, ხოლო „მერსედესი“ ჰორიზონტზეც არ ჩანდა, წავედი და ეგრევე ავიცერი. ეჭვები კი მქონდა – „ჩინურმა რა უნდა დამიცვას“, „კვლევები არაა საკმარისი“, „ასთმას ნეტა როგორ გაუმკალვდება“ – მაგრამ დიდი იმედი მქონდა, რომ გართულებებისგან მაინც დამიცავდა. ხოდა სახლიდან ცხვირი გავყავი. ფეხიც ოღონდ 2 პირბადით და სპირტში ბანაობით.

კიდევ კარგი, ავიცერი და არ ვუცადე იმ ყბადაღებულ „ფაიზერს“ !!!

12 ივლისიდან ხველა შემომეპარა (ასთმას დავაბრალე), 14 ივლისს კი მთელი ქვეყანა ფაიზერის რეგისტრაციის მარათონში რომ ჩაება, ძლიერ ასთმური ხველაში გადამეზარდა, შუბლი დამიმძიმდა, ცხვირი გამეჭედა – ტიპიური „კონდიციონერით გაციების“ სიმპტომები. მხოლოდ იმიტომ გავიტესტე, რომ ვანო უნდა აცრილიყო და მოდი-მაინც-გამოვირცხოთ პრინციპით გამოვიძახე ლაბორატორია. Pcr-ის პასუხი იყო დადებითი. ვაჰ, არარსებობს-მეთქი. არ ვენდე და სხვა ლაბშიც გავიკეთე პისიარი. ისეთი მსუბუქი სიმპტომებია, კოვიდი ასეთ მარტივებს არ მაკმარებს-მეთქი. უბრალო გაციების ვირუსზეც კი საშინელი ხველა მეწყება ხოლმე, გმინავს ჩემი ბრონქები და თვეობით მიგრძელდება. ჰოდა, კოვიდი დამზოგავდა კეე, როგორ არა. მეორე ლაბმაც დადებითიო.

სიცხე მქონდა სულ 4 დღე, პირველი 2 დღე მუდმივად და 38-მდე და მერე 37.5-მდე ადიოდა ხოლმე საღამოობით. დამწევი საერთოდ არ დამილევია. ვაცემინებდი, ვახველებდი, ცხვირის ზემოთ სადღაც შუბლში გაჭედილი და სიმძიმით. 2 დღეში ყნოსვა და გემოც დავკარგე, რომლებიც შემდგომი 2 დღის მერე ისევ დაბრუნდნენ. ოჯახის ექიმმა რომ დამირეკა და ჩემი ანამნეზები მოვუყევი, ძალიან შეშფოთდა, იქეთ ვამშვიდებდი.  კომპიუტერული ტომოგრაფია ნამდვილად მინდათქო? – რას ამბობო, ასეთ სერიოზულ ანამნეზებს მეუბნები და მე კატეს გადაღების გარეშე როგორ დავმშვიდდებიო. უფრო შორს ვაპირებდი, მაგრამ ახლავე დავრეკავ და უახლოეს თავისუფალ კლინიკაში ჩაგწერო.

ყველა ანალიზი და კატეც იყო სუფთა და ნორმაში. დამირეკა მერე, ასეთი დიაგნოზებიანის ასეთი ანალიზები მე არ ვიციო, როგორც წესი, ფილტვებში რაღაც დაზიანება მაინც ფიქსირდება ხოლმე და შენ სრულიად სუფთა ხარო. ისევ გამეფიქრა, მესამე პისიარით ხომ არ გადავამოწმო, ნამდვილად კოვიდი მაქვს-მეთქი? ?

მე არ მჯერა, რომ აცრის გარეშე ასე ადვილად გავუმკლავდებოდი ამ ჯოჯოხეთის მაშხალას. ყოველთვის წარმომედგინა საავადმყოფოში გამწესებული, ჟანგბადზე მიერთებული ჩემი თავი

და ძალიან მნიშვნელოვანი რამ, რაც ასევე მჯერა, რომ აცრის დამსახურებაა. სახლში მარტო არ ვარ, ბავშვები და ვანოც ჩემთან ერთად არიან. ცალკე იზოლირებული ოთახი არ გვაქვს, ბავშვებს ჩემი ოთახიდან ვერ ვყრი და  ასევე საჭმელს მე ვამზადებ ძირითადად (რა თქმა უნდა, პირბადით) და დიდი იმედი არ გვქონდა, რომ არ გადაედებოდათ. ყოველდღე ველოდი ამათი სიმპტომების დაწყებას. საბედნიეროდ, ამაოდ.

არც ერთი აცრილი არაა და არც ერთს არ გადასდებია. არც სხვა კონტაქტებს გადასდებიათ არავის (საკმაოდ ბევრნი იყვნენ).

აუცილებლად აიცერით და დაიცავით საკუთარი თავიც და სხვებიც!!! არ აქვს მნიშვნელობა, მერსედესით აიცრებით თუ ოპელ ასტრათი, ოღონდაც აიცერით“.