„ძალიან გაუშინაურდნენ ამერიკის ელჩს, ცუდი გაგებით… აი, ამას ვერ აცნობიერებენ „ქართულ ოცნებაში“ – სოსო ცინცაძე

ლევან ჯავახიშვილი

„ალიას“ ესაუბრება პოლიტიკური ექსპერტი, სოსო ცინცაძე.

– ლგბტ პრაიდის ჩატარების მცდელობას და შემდგომ განვითარებულ მოვლენებს მოჰყვა 50–ზე მეტი ჟურნალისტისა და ოპერატორის ცემა. პრაიდის მომხრეებიც სცემეს. ამერიკის ელჩი, კელი დეგნანი პირდაპირ აცხადებს, რომ მომხდარზე პასუხისმგებლობა ხელისუფლებამ უნდა აიღოს, მისი დიპლომატიური განცხადებების ქვეტექსტებში იკითხება, რომ ხელისუფლებას აბრალებს იმ ხალხის მფარველობას, ვინც ეს ხალხი სცემა. პირდაპირ  მოითხოვს მათ მკაცრად დასჯას. საზოგადოების ნაწილი ამას აღიქვამს უცხო ქვეყნის, ამერიკის საქართველოს საშინაო საქმეებში უხეშ ჩარევად. აქვე ვიტყვი, ამერიკის არც ერთ ელჩს, ასეთ მოკლე დროში, ამდენი განცხადება არ გაუკეთებია.

– პირდაპირ ვთქვათ, რომ კელი დეგნანი მოითხოვს საკადრო ცვლილებებს ხელისუფლებაში. ეს არ არის საქართველოს საშინაო საქმეში ჩარევა. 30 წელი ვეხვეწებით დასავლეთს, რომ გვასწავლოს, როგორ ავაშენოთ დემოკრატიული ქვეყანა და დემოკრატიული ინსტიტუტები. ამ საქმეში ბევრი დახმარება გაგვიწია დასავლეთმა და ამერიკამ ყველაზე მეტი. ჩვენ რა გვინდა, იცი? დასავლეთის ქვეყნებმა მოგვცენ ფული, გრანტები, გაგვიწვრთნან ჯარი, პოლიციისა და სპეცსამსახურების გაძლიერებაში დაგვეხმარონ და მათ შორის, მათი უცხოეთის ქვეყნებში მომზადებაც შედის იმ ქვეყნების ხარჯით. კიდევ ბევრი რამ გვინდა დასავლეთისგან, მაგრამ ჭკუას რომ გვარიგებენ, ეს გვწყინს. ჩვენ, რა, დებილები ვართ, ისინი რატომ გვასწავლიან და რატომ მიგვითითებებს, რა უნდა გავაკეთოთო, ვბრაზდებით. კაცო, თუ სხვისი დახმარების გარეშე შეგვიძლია ნორმალური, დემოკრატიული სახელმწიფოს აშენება, სხვებს რატომ ვეხვეწებით? ავდგეთ და ავაშენოთ. მაგრამ არ შეგვიძლია. სხვები გვეხმარებიან, უამრავი ფული მოგვცეს და სფერო არ დარჩა, რაშიც არ დაგვეხმარნენ და დღემდე ვერ ავაშენეთ და მარტო რისი ამშენებლები ვართ? ამ დროს დასავლეთის ლოგიკა ძალიან მარტივი, პრაგმატული და გასაგებია. გვეუბნებიან, თქვენ თუ გინდათ იყოთ  ჩვენი ოჯახის  წევრები, მაშინ ჩვენს ოჯახში რა წესებიც არის, იმ წესებით უნდა იცხოვროო. თუმცა, მეორეს მხრივ, საფრანგეთში, ერთსქესიანთა ქორწინების საწინააღმდეგო მილიონიანი აქცია გაიმართა. ეს  5 წლის წინ იყო, პარიზში. მაგრამ მაშინ არავის უთქვამს, რომ საფრანგეთი არ არის დემოკრატიული ქვეყანა და იქ ლიბერალური დემოკრატია არ არსებობსო. მაშინ, მოდი და დავფიქრდეთ. თუ საფრანგეთს ეს ეპატიება, ეს ამ ქვეყნის იმიჯს ვერ ამსხვრევს, ჩვენ რატომ არ გვპატიობენ იმავე მიზეზით გამართულ აქციას? იმიტომ, რომ აქ ძალადობა მოხდა, ეს არის მთავარი. ენა როგორ მომიბრუნდება, ეკლესიისა და სამღვდელოების საწინააღმდეგო ვთქვა რაიმე, მთელი ჩემი საგვარეულო, წინაპრები სასულიერო პირები იყვნენ, მაგრამ როდესაც ერთ–ერთმა მეუფემ გარდაცვლილ ოპერატორზე, ლექსო ლაშქარავაზე თქვა, ერთი ადამიანის სიკვდილზე რა ამბავი ატეხესო და ეს რომ მოვისმინე, კინაღამ სკამიდან გადმოვვარდი. ამ მეუფეს, ასე მგონია, „ძველი აღთქმა“ ბოლომდე არ წაუკითხავს, „ბიბლიაზე“ აღარაფერს ვამბობ. წაკითხული რომ ჰქონდეს, ამას არ იტყოდა, მიხვდებოდა, რომ ერთი ადამიანის სიცოცხლეც ისეთივე ღირებულია, როგორც ასის და ათასის. აი, აქ არის ეს განსხვავებები. ეს ძალადობაა, ძალადობა, რომელსაც არ გვპატიობს დასავლეთი და რისი გაგებაც არ უნდა ჩვენს ხელისუფლებას. ძალიან გაუშინაურდნენ ამერიკის ელჩს, ცუდი გაგებით. არ მინდა რომელიმე ქვეყანას შეურაცხყოფა მივაყენო, მაგრამ მაგათ ამერიკის ელჩი არ ეგონოთ ბანგლადეშისა და პაკისტანის ელჩები. ეს პატარა ქალი  განცხადებას რომ  აკეთებს, ასრულებს დირექტივას, ენტონი ბლინკენისა და სახელმწიფო დეპარტამენტის დავალებას და თუ უფრო შორს წავალთ, თეთრი სახლის ოფიციალურ პოზიციას გამოხატავს. ის ბლინკენი, ამერიკის პრეზიდენტის, ჯო ბაიდენის დანიშნულია სახელმწიფო მდივნად, მისი კურსის გამტარებელია, შემთხვევით ხომ არ მოხვდა ამხელა პოსტზე?! აი, ამას ვერ აცნობიერებენ „ქართულ ოცნებაში“.