“რკინიგზის ტვინდახშული და გაზულუქებული მესვეურებიდან ბევრ მათგანს იმხელა ხელფასი აქვს, მალე დინგი და დრუნჩი გამოებმებათ” – ლორთქიფანიძე

პოლიტოლოგი, ლევან ლორთქიფანიძე:

ძალიან ბევრი ევროპელი მემარცხენე იბრძვის იმისთვის, რომ თავიანთი ქვეყნები სარკინიგზო სახელმწიფოებად აქციონ.

რკინიგზა სხვა სატრანსპორტო საშუალებებთან შედარებით ეკოლოგიურად ყველაზე სუფთაა, ნაკლებად ვნებს კლიმატს, მეტ-ნაკლებად უსაფრთხოა სიცოცხლისთვის.

ევროპელები შრომობენ არა მხოლოდ იმისთვის, რომ რკინიგზის ტვირთბრუნვა და საქონლის გადაზიდვა გაიზარდოს, არამედ იმისთვისაც, რომ მოქალაქეებმა უარი თქვან ავტომობილებითა თუ თვითფრინავებით გადაადგილებაზე და მატარებლებზე გადმოსხდნენ.

საქართველოში კი რკინიგზა (თუ თბილისი-ბათუმის რეისს არ ჩავთვლით) ყველაზე ღარიბი და გაჭირვებული ადამიანების, ყველაზე მიუვალ სოფლებში მცხოვრები ხალხის ტრანსპორტია.

თავად მიმგზავრია ჭიათურა-ქუთაისის, თბილისი-ქუთაისის “ელექტრიჩკით”. მიუხედავად ადამის და ევას დროინდელი ინფრასტრუქტურისა, მგზავრობისთვის გამოყოფილი უსაშველოდ ხანგრძლივი დროისა, ჩემთვის მაინც ადვილი შესამჩნევი გახლდათ, თუ რამხელა შვება მოჰქონდათ ამ მატარებლებს ადგილობრივი მოსახლეობისთვის. მეზობელ სოფელში გადასვლისთვის, რაიონულ ცენტრში გამოცხადებისთვის, ბაზარზე შინ მომზადებული პროდუქციის გატანისთვის იაფი მატარებელი ნამდვილი მისწრებაა… თან თქვენ ვერ წარმოიდგენთ რამხელა ბედნიერებაა ამ მატარებლის მგზავრების მოსმენა. ვერც სიღარიბე, ვერც სიცივე, ვერც უიმედობა ვერასდროს მოერევა მის უდიდებულესობას – იმერულ, იუმორნარევ ენამახვილობასა და თვითირონიას…

საქართველოს რკინიგზის ტვინდახშული და გაზლუქებული მესვეურები (ბევრ მათგანს იმხელა ხელფასი აქვს, მალე დინგი და დრუნჩი გამოებმებათ) სამგზავრო რეისების შენარჩუნებისა და მოდერნიზების ნაცვლად, ნელ-ნელა სპობენ პატარა რეგიონალური მატარებლების მიმოსვლასაც კი. მაგალითად, პანდემიის შემდეგ გააუქმეს ხაშური-ზესტაფონის მატარებლის შუადღის რეისი. ჩხერიმელას ხეობიდან ადამიანი დილის ცხრა საათზე თუ წავა ზესტაფონში სამი თავი ყველის გასაყიდად, საღამოს ცხრა საათზე ძლივს შეიძლება დაბრუნდეს სახლში…

ერთუჯრედიანი ლიბერალები გვეტყვიან – რკინიგზა მოგებას ვერ იღებს სამგზავრო გადაზიდვებიდან!

შავი ქვა!

საქართველოს რკინიგზა იმდენად მდიდარი დაწესებულება უნდა იყოს, რომ ჩხერიმელას ხეობაში შუადღის რეისის შენახვა არ უნდა უჭირდეს! წერტილი!

ჩვენც ხომ გვაქვს ოცნების უფლება?!

მე ვოცნებობ საქართველოზე, სადაც ძალიან ცოტა ადამიანი გამოიყენებს ავტომობილს, სამარშრუტო მიკროავტობუსსა და ავტობუსს მოგზაურობისთვის, ქალაქებს შორის გადაადგილებისთვის. მე ვოცნებობ საქართველოზე, სადაც ჩხერიმელას ხეობაშიც, ჭიათურა-ზესტაფონის მონაკვეთზეც, კახეთშიც და ოზურგეთშიც მოდერნიზებული, ოდნავ უფრო სწრაფი, ყველასთვის ხელმისაწვდომი სამგზავრო მატარებლები იგრიალებენ. თან ამ მატარებლებს აქვე ავაწყობთ, ჩვენს ქარხნებში!

სანამ ოცნებაში დავიხოცებით,
ხელი მოაწერეთ პეტიციას ჩხერიმელას ხეობაში შუადღის რეისების აღდგენის მოთხოვნით: https://shorturl.at/fhHK2