,,რის ხარჯზე ვიარსებოთ? რა გველის წინ?”

ანალიტიკოსი არჩილ გამზარდია სოციალურ ქსელში წერს:

,,ავტობუსებს რომ დილით დეზინფექციას გაუკეთებენ, სადღაც 2 საათში აღარ დარჩება არცერთი მილიმეტრი ავტობუსში, რომელსაც ხელი არ მოხვდება და ამით იმიტაცია გვექნება რომ ვითომ დეზინფექცირებული ტრანსპორტია?

მიკროავტობუსების აკრძალვა კიდევ უფრო გაზრდის მგზავრების ნაკადს და გადატენილი ავტობუსი და მეტრი იქნება უსაფრთხო?

არ ჯობდა, რომ დაევალდებულებინათ კომპანია და ყვითელი მიკროავტობუსების ყოველდღიური დეზინფექცია მოეთხოვა ხელისუფლებას მინიმუმ და ვთქვათ, ფეხზე დგომის აკრძალვა?

გაიზრდება ტარიფები ტაქსებზეც გაზრდილი მოთხოვნის გამო და როდესაც დოლარის კურსი 3 ლარი და 20 თეთრია, რომელი მოქალაქის ჯიბე გაუმკლავდება ამას?

ყველა სამუშაო დისტანციური არაა… ზოგან კი სულაც ფორს მაჟორულ რეჟიმში გადადის დამქიარავებელი ორგანიზაციები და უკვე კითხვის ნიშნის ქვეშ დგას მათი არსებობა-ფუნქციონირების ამბავი. მაგალითად მე, ერთი სამსახური პრაქტიკულად გამიუქმდა, დროებით მაინც და ნულოვანი შემოსავალი მაქვს, მეორეში კი გარკვეული მიზეზების გამო შემოსავალი სავარაუდოდ მინახევრდება… სხვებიც არაერთია მსგავს ან უარეს დღეში.

რაც კორონავირუსი დაფიქსირდა საქართველოში, სრულად მივყვები და ვიზიარებ ხელისუფლების გადაწყვეტილებებს, მაგრამ არის რაღაცეები, რომელშიც მოქალაქეს საარსებო პერსპექტივა უნადგურდება და შიმშილით სიკვდილის რისკები ექმნება.

გვაქვს გადასახადები, საბანკო, კომუნალური და ა.შ. აღარაფერს ვამბობ სამედიცინო მომსახურებასა და ელემენტარულ კვებაზე.

რის ხარჯზე ვიარსებოთ?

რა გველის წინ?

რამდენად სწორად მოქმედებს ხელისუფლება სოციალური უფლებების და ელემენტარული სასიცოცხლო პირობების კუთხით?

ვისაც დაავადება არ მოჰკლავს, შიმშილმა უნდა მოკლას პატივცემულო ხელისუფლებავ?”