რატომ არ გაიაფდება ადეკვატურად საწვავი და რისი იმედი აქვთ ნავთობის „მამებს“

ანი დვალიშვილი

ნავთობიმპორტიორებმა აგვისტოს დასაწყისში საწვავი დაახლოებით 10 თეთრით გააიაფეს და გვპირდებიან, რომ სექტემბერშიც იგივე მოხდება. ამის მიუხედავად, ფასები საწვავზე მაინც გაბერილია და იმის გათვალისწინებით, რომ მსოფლიო ბაზარზე ნავთობის ფასი გაიაფდა, ჩვენი ვალუტა კი გამყარდა, კლება 30-40 თეთრიანი უნდა იყოს, მაგრამ ამას არ აპირებენ. ტყუილია ის დაპირებაც, რომ თურმე სექტემბრისთვის დიზელის საწვავის არანორმალურად გაზრდილი ფასი 20 თეთრით დაიკლებს. ერთ-ერთმა იმპორტიორმა პირდაპირ თქვა, შემოდგომა მოსავლის აღების პერიოდია, დიზელის საწვავი 6 ლარიც რომ გახდეს, გლეხი მაინც იყიდის, რადგან მთელი წლის ნაშრომს მინდორში არ დატოვებსო. სწორედ ეს იციან ნავთობის მამებმა, იციან ისიც, რომ მათ პასუხს არავინ სთხოვს და ამიტომ, აკეთებენ იმას, რაც მოესურვებათ.

ეროვნული ვალუტა და მისი სიმყარე ტყუილად არ გვიხსენებია. 60 პუნქტით(?!) გამყარებულმა ლარმა რიგით ადამიანებს ვერანაირი სიკეთე ვერ მოუტანა, არცერთ პროდუქტზე (სეზონური ბოსტნეულის გარდა) ფასი არ დაწეულა და ამის გაკეთებას არც არავინ აპირებს. სამაგიეროდ, ევროპიდან ქართველი ემიგრანტების მიერ ოჯახის წევრებისთვის გამოგზავნილმა დოლარმა თუ ევრომ მსყიდველუნარიანობა დაკარგა და თუ ადრე 100 დოლარით 330 ლარს ყიდულობდნენ, ახლა 270 ლარია და მინუს 60 ლარი სწორედ პროდუქტებზე ისახება.

ასპროცენტიანი სიზუსტით შეგვიძლია გითხრათ, რომ ბოლო ნახევარ წელიწადში, პურის წონამ შეფუთვაში 120-დან 150 გრამამდე მოიკლო. სამაგიეროდ, ფასი გაიზარდა და ამაზე ხმას არავინ იღებს. ადვილად გაიხსენებთ, 2-3 თვის წინ, პურები უჩვეულოდ დიდ შესაფუთში იდო. ეს იმიტომ, რომ წონაში დააკლეს და შესაფუთი მასალა მარაგში ჰქონდათ, ხომ არ გააფუჭებდნენ? ამიტომაც, გაუშვეს ის, რაც ჰქონდათ და ახლა შედარებით მცირე ზომისები შეუკვეთეს. ცუდია ისიც, რომ საქართველო მთლიანად ფქვილის შემოტანაზე გადაერთო და ხორბლის შემოტანის გზებს აღარც ეძებს. რუსეთიდან და უკრაინიდან ხორბლის შემოტანა უკვე გამორიცხულია, ეს ექსკლუზივი თურქეთმა მიითვისა ხელიდან აღარ გაუშვებს. თურქეთმა სანქცირებული რუსი ბიზნესმენებიც მიიღო და ისინი თურქეთის ეკონომიკაში ათეულობით მილიონს აბანდებენ. ამის გამო, ევროკავშირი სანქციებით იმუქრება, მაგრამ თურქეთს სანქციების აღარ ეშინია, რადგან მთავარი საკვები პროდუქტი, მარცვალი, უკვე მის ხელშია და შეუძლია ევროპული ქვეყნები შიმშილისთვის გაწიროს. ჩვენ კი… ჩვენ არაფერი ბატონებო, ჭარხალი გაიაფებულა ამ თვეში და მიეძალეთ, სისხლისთვის სასარგებლო ყოფილა…