“პოლიტიკური ვირეშმაკობაა, რასაც მელია აკეთებს” – გოჩა მირცხულავა

“სხვისი “ოჯახის” საქმეში ჩარევა უმადური საქმეა. ამავდროულად, რამდენიც არ უნდა იძახოს ვინმემ – პარტია “ოჯახია”, რეალურად პარტია არის ინტერესების თანხვედრის საფუძველზე გაერთიანებული ადამიანების ერთობა.

ახლა რასაც ნიკა მელია აკეთებს ამას ჰქვია ობსტრუქცია. თავმჯდომარე, რომ იყო ვინმემ რამე დაუშალა? ინიციატივები, ოფისების გახსნა, ან სხვა რამე? გარდა ერთი კლიპისა, სადაც ახალი სახეები წარადგინა, არაფერი უკეთებია – ანუ პოლიტიკა არ უკეთებია, თორემ სხვა რა აკეთა, ეგ ჩემი საქმე არ არის.

ტრამპს თამაშობს? არ გამოვა ეგ. რაც მე ნაცმოძრაობა მყავს ნაკრიტიკები სწორედ “ჩემი ნაბადის” პრინციპის გამო და იმისთვის განსაკუთრებით, სააკაშვილის დაკავების შემდეგ, ერთი პოლიტიკური დღე რომ ვერ შექმნეს, ბევრმა დაიკვეხნოს. მიზანი ერთი იყო – ქვეყანაში უნდა იყოს ჯანსაღი პოლიტიკური კონკურენცია და ამას სჭირდება ძლიერი ოპოზიცია.

ახლაც, კრიტიკულები თუ ვიქნებით, ისიც კარგად ჩანს, რომ ხაბეიშვილმა საკუთარი როლიც იცის და ფუნქციაც მომავალ პოლიტიკურ დღის წესრიგში. ამიტომ, პოლიტიკური ვირეშმაკობაა, რასაც მელია აკეთებს.

პარტია პირველ რიგში დისციპლინაა, რაც შიდა დემოკრატიულ პრინციპებს ექვემდებარება.

“არ დაგვიძახეს” რას ჰქვია? მიდი და აიტუზე კარებთან, მიიღე დავალება და აკეთე ეგ. ასე მესმის მე პარტია. ისე მელიაზე ბევრად უკეთ. თუნდაც იმიტომ, რომ პარტიული მშენებლობის დოქტრინა მაქვს 90-იანი წლების დასაწყისში შედგენილი და მაგ სქემას ვერ გასცდა ქართული პოლიტიკური გაერთიანებების უმეტესობა, არა და გარეთ სხვა გამოწვევებია.

მელიას ქმედება არის პირდაპირ პარტიის გახლეჩისკენ მიმართული ქმედება.

ვფიქრობ, რომ არაფერი გამოუვა შემდეგი მიზეზის გამო – პარტია დატოვა ინტელექტუალების დიდმა ჯგუფმა და ენმ არსებობს ჯერაც. მელიას და მისი მომხრეების წასვლით კი პარტია ნამდვილად არ დაიშლება. “ქართულ ოცნებასაც” არ უნდა ჰქონდეს ამის იმედი.

ჰო, იმ ეგზისტენციალურ მომენტში, რაც უდგას დღეს ენმ-ს, ასეთი ინიციატივები, მე თუ მკითხავთ, დასჯადია როგორც პარტიული, ასევე კაცური გაგებით.

საერთოდ რატომ გამოვეხმაურე? მელიასთანებს გაუყიდიათ საქმე? უბრალოდ იმიტომ, რომ ამ ქვეყანაში ოდესმე მაინც უნდა დაიწყოს თუნდაც სწორუპოვარი, მაგრამ პატიოსანი პოლიტიკური ბრძოლა გნებავთ პარტიებს შიგნით და გნებავთ პარტიებს შორის.

მელიას ამ ობსტრუქციული ქმედებების გათვალისწინებით, 20 ივნისის – გავრილოვის ღამის კონკრეტული პროვოკაციულ ფაქტსაც მძიმე სუნი აუვიდა.”