სინდისის პატიმარი რეზო კიკნაძე ციხიდან წერილს აქვეყნებს:
,,იცით, რატომ ვერ დავიჯერებ ამ სასულიერო პირების ნიანგის ცრემლებს და მაღალ ფარდოვან სიტყვებს მიტევებასთან და ერთობასთან დაკავშირებით?
უდანაშაულო ქალბატონი რომ ერთი სილის გამო 2 წლით ციხეში ზის.
ქალბატონს, რომელსაც სტიკერის გაკვრის გამო აგინეს და აფურთხეს, ამ შეურაცხყოფის სანაცვლოდ მიღებული ერთი სილის სანაცვლოდ კი მუქარა აუსრულეს და ციხეში გამოკეტეს, აი, ამაზე ვისაც ხმა არ ამოუღია, თავი დაუკრა ძლიერსა ამა ქვეყნისას და სწორი ისაა, რაც თქვენ გნებავთო და ნორმალურად თვლის იმას, რაც ქვეყანაში ბოლო რამდენიმე წელია ხდება, მას რანაირად აქვს ვინმეს ამოძღვრის უფლება, რა ფასი აქვს მის იაფ სიტყვებს?
ნორმალურად თვლის, რომ მართლა ვინც იძალადა ხელისუფალთა დავალებით, წაქცეულებს წიხლები ურტყა, ჟურნალისტები სასიკვდილოდ სცემა და თავადაც ვერ ამბობენ საკუთარი მემამულეები, რა ნივთიერებით მოწამლა, ასეთი ადამიანი კარგი ადამიანი რანაირად უნდა იყოს, სულ რომ მამაო ერქვას ან ეპისკოპოსი?
გრძელი წერილია კარგი ადამიანის ინდულგენცია?
მისი სიტყვები სიყვარულზე, სამართალზე და შენდობაზე როგორ უნდა იყოს ყურადსაღები და ჭეშმარიტი, როცა თავად არაფერი გაუკეთებია სამართლისთვის, სიყვარულისთვის, შენდობისთვის და ერთობისთვის.
ამიტომ, ფარისევლებმა რა რაოდენობის ცრემლიც არ უნდა აფრქვიონ, ყოველთვის გვახსოვდეს, თუ სად იდგნენ, როცა ქვეყნის ყოფნა-არყოფნის ბედი წყდებოდა და მის თანამემამულეებს სჭირდებოდათ გვერდში დგომა, როდესაც მტრისგან მართული ტირანი ხელი…
21.03.2026
საკანი 38“
კომენტარები