,, მე როგორც თავდაცვის მინისტრი, საგუშაგოს განთავსებიდან რამდენიმე დღეში აღარ ვიყავი მინისტრი, ამიტომ რამეს დაზუსტებას საშუალება არ მექნებოდა” – ლევან იზორია

თავდაცვის ყოდილმა მინისტრმა ლევან იზორიამ, პროკურატურაში ე.წ. ჩორჩანiს ეპიზოდთან დაკავშირებით გამოკითხვის შემდეგ მედიასთან განაცხადა:
„ძირითადი კითხვა მდგომარეობდა იმასთან დაკავშირებით, ვიყავი თუ არა ინფორმირებული ე.წ. ჩორჩანას ეპიზოდთან დაკავშირებით, ჩემი პასუხი იყო, რომ მე ინფორმაცია არ გამაჩნდა, არც არაოფიციალური და არც ფორმალური ფორმატების ფარგლებში, განსაკუთრებით უსაფრთხოების საბჭოს ფარგლებში ასეთი საკითხი განხილული არ ყოფილა.

2019 წელს, აპრილში შეიქმნა უსაფრთხოების ორგანო, რომელიც პასუხისმგებელია უსაფრთხოების ანალიზზე, პრობლემების ანალიზზე, პოლიტიკის დაგეგმვაზე, რომ შესაბამისი რეკომენდაციები მიაწოდოს მაღალი პოლიტიკური თანამდებების პირებს. მეც მქონდა პატივი, რომ ამ ორგანოს შექმნის პირველივე დღიდან, როგორც თავდაცვის მინისტრი ვყოფილიყავი მუდმივმოქმედი წევრი და იცით, რომ კანონი ითვალისწინებს 3 თვეში ერთხელ შეკრებას. მუდმივმოქმედ წევრს აქვს უფლება თავისი ინიციატივით პრემიერს მიმართოს და ჩაატაროს უსაფრთხოების სხდომა, თუმცა მახსენდება მხოლოდ 1 სხდომა 2019 წლის 1-ელ მაისს, რომელიც მხოლოდ ორგანიზაციულ საკითხს შეეხო, რადგან ახალი შექმნილი იყო. ამ თემაზე, რომელიც ქვეყნის უსაფრთხოებას უკავშირდებოდა, ინფორმირებული უნდა ყოფილიყო პრემიერ-მინისტრი, ევროკავშირის მისია, მათ შორის უსაფრთხოების სამსახური, სხდომა არ ჩატარებულა. მე ეს ამბავი მასმედიის საშუალებით გავიგე, მაშინ, როდესაც უკვე განთავსდა საგუშაგო.

მე როგორც თავდაცვის მინისტრი, საგუშაგოს განთავსებიდან რამდენიმე დღეში აღარ ვიყავი მინისტრი, ამიტომ რამეს დაზუსტებას საშუალება არ მექნებოდა. ასევე იცით, რომ ორი თვის შემდეგ, ნოემბერში მე დავინიშნე უსაფრთხოების საბჭოს მდივნად, ესეც მოწმობს, მაშინ უსაფრთხოების თემებს რამდენად სერიოზული აღქმა ჰქონდა პრემიერ-მინისტრის მხრიდან.

საოკუპაციო ხაზზე, მით უფრო მის ზოლის მიმდებარე ტერიტორიებზე თავდაცვის უწყებას არავითარი კომპეტენცია არ ჰქონდა. ეს იყო საპოლიციო მოქმედებების სფერო. სამწუხაროდ, ცუდი შედეგი მივიღეთ, ჩვენი ქვეყნის მოქალაქეების ინტერესები, ტერიტორიული მთლიანობა, ასეთი ოკუპაციის პირობებში არის ყველაზე მნიშვნელოვანი პრიორიტეტი და ბუნებრივია, როდესაც მიღებული გადაწყვეტილების საფუძველზე სავალალო შედეგებს ვიღებთ, არის სამწუხარო….“(პუბლიკა)