,,მაშინ ვისწავლე “ სტოლი”,”სტაქანი”,”სფიჩქა” და რამდენიმე რუსული სიტყვა!” – სალომე ზურაბიშვილი

სალომე ზურაბიშვილი სოციალურ ქსელში წერს:

,,ბავშობაში “დედა ენა” ჩემთვის ერთდროულად ქართულის სწავლის სახელმძღვანელოც იყო და ბავშვური ფანტაზიის გასაქანიც. მასში ჩახატული ასო-ბგერათა შესატყვისი თვალსაჩინოებები ჩემს წარმოდგენაში იყო საქართველო. “მ” ასო-ნიშანზე დახატულ მუხას სოფლის ბილიკის კიდეზე რომ ამოსულიყო,მივყავდი ჩემი უნახავი და მონატრებული სოფლისკენ!
ამიტომ დედა ენა აბსტრაქცია არასოდეს ყოფილა … ის იყოს დედასი და ასევე, ბებიების ენა. ის ერთადერთი ენა, რაც მესმოდა და სკოლაში შესვლისას მისი ჩანაცვლება უცხო ფრანგულით ისე შემაშინა, რომ ყველას გავექეცი ჩემი ძმის საძებნელად … ის ერთადერთი მეგულებოდა მთელ შენობაში,ვინც ჩემს ენას გაიგებდა.
მას შემდეგ ასეა – დედა ენა ჩემთვის დარჩა,მართლაც დედის, ანუ ოჯახის ენა, რამეთუ მაშინ არც სკოლა იყო, არც ინტერნეტი თუ ტელევიზია. სახლში თუ ეკლესიაში ან ახლობლების ოჯახებში ვისმენდით და ვსწავლობდით დედა ენას.
მერე დრო გავიდა და გარე მსოფლიო შემოიჭრა და დაარღვია ჩვენი სიმყუდროვე. ფრანგულმა ქართული დაჩრდილა … მაგრამ ამ ბუნებრივ უპირატესობას მაინც ვეწინააღმდეგებოდით. საღამოს ოჯახურ სუფრასთან რომ შევიკრიბებოდით, ფრანგული იკრძალებოდა და ყოველ წარმოთქმულ ფრანგულ სიტყვას მოყვებოდა ჯარიმა და გროვდებოდა ყულაბაში. ბებიას, რომელმაც ფრანგული არ იცოდა დაეკისრა სხვაგვარი ჯარიმა: გურულებთან გავრცელებული რუსული სიტყვების გამოყენების სანაცვლოდ. მაშინ ვისწავლე “ სტოლი”,”სტაქანი”,”სფიჩქა” და რამდენიმე რუსული სიტყვა !
ქართულმა ენამ გაუძლო “სახლიდან გასვლას” და სრულიად უცხო გარემოში და უცხო ქვეყნებში ახალ ცხოვრებას. ქართულმა ჯიუტად საკუთარი ადგილი დაიმკვიდრა ჯერ პოეზიით და ჩემთვის გალაკტიონის, ვაჟას და პაოლოს თარგმნებით. შემდეგ დადგა ეროვნული მოძრაობის პერიოდი და რომის ზაფხულის დღეები, როცა მე ვთარგმნიდი და დედაჩემი ბეჭდავდა ოქრო საწმისის თბილისიდან მიღებულ ნომრებს.
შემდეგი ეტაპი უკავშირდება ჯანრის და მასთან ერთად ილიას ექვსტომეულის გადაბეჭდვას. მაკინტოშის კომპიუტერები ახალი შემოსული იყო და მადლობა ილიას, რომლის წყალობით ვისწავლე ქართული შრიფტით ბეჭდვა, რაც შემდეგ ძალიან გამომადგა … აქეთ პოლიტიკურ ცხოვრებაში!
მანამდე კი ვთარგმნე ჯანრის 11 ტომეულიდან რამდენიმე – ტოტალიტარიზმი, შესაქმე, მედეა … ვისაც წაკითხული აქვს მისი რომელიმე წიგნი დამეთანხმება, რომ მისი სიტყვის მარაგით დიდად გამდიდრებოდა ჩემი ენაც.

ასეთია ჩემი დედა ენა სრულიად გადაჯაჭვული იმ ძვირფას ადამიანებთან, ვინც მომყვებოდა სიცოცხლის მანძილზე და ამ ქვეყნის სიყვარულთან, რომელსაც ვერ გაუგებ გემოს ენის გარეშე.

ამიტომაც ასევე ჯიუტად მოვინდომე, რომ ჯერ შვილებისთვის და დღეს უკვე შვილიშვილებისთვის ეს გემო გადამეცა და იმის შესაძებლობა, რომ აქ ჩამოსვლისას არასოდეს გაუცხოების განცდა მათ არ დაუფლებოდეთ.

ესაა და ეს ჩემი დედა ენა!
უტკბილესი და ყველაზე ჩემი!“