„ლეოს რეაქცია ლეგენდარულია ისევე, როგორც მთელი მისი ცხოვრება“ – ზუკა ბერძენიშვილი ბიძაზე

და ახლა მინდა, ჩემი აზრით, მისი სტანდარტებითაც კი გამორჩეული ეპიზოდის შესახებ გიამბოთ ოდნავ უფრო ვრცლად. იმიტომ რომ ქოცობის ეს კონკრეტული ეგზემპლიარი რა დონეებზე ასპარეზობს ამდენი რამის მნახველი თვალისთვისაც კი არ არის ადვილი გასააზრებელი:

როდესაც ორი წლის წინ პოლიციელების ზეწოლის გამო ბავშვმა თვითმკვლელობით დაასრულა სიცოცხლე, ყველა იმდენად შეძრული იყო, რომ ის პოლიციელიც კი, ვინც საპროტესტო წარწერის გაკეთებაში მიშლიდა ხელს და თვეების შემდეგ ჩემ მიმართ სადამსჯელო ღონისძიებების გატარებასაც არ მოერიდა, იმ მომენტში, ყველა მეორე სიტყვაში ბოდიშს იხდიდა და ყველა პოლიციელი ისეთები არ ვართო იმეორებდა.

ამ დროს, ჩართული კამერით მომიახლოვდა და აკანკალებული ხმით მომმართა მაშინ ჩემთვის უცნობმა ადამიანმა, რომელმაც მითხრა რომ ძალიან ეშინოდა თავისი შვილის გამო, აღარ შევალ დეტალებში რა და როგორ, იმიტომ რომ გამოგონილადაც კი დღემდე მაწუხებს რა ტყუილებსაც მაშინ მოთქვამდა, და ამიტომ ცდილობდა ყველასთვის ეთქვა, რომ ფრაზის “ამ ცხოვრების დედაც” გავრცელება შეიძლებოდა პრობლემატური ყოფილიყო. მეც ავუხსენი რომ მესმოდა ამ წუხილის და სწორედ ამიტომ მქონდა იმ წუთასაც არა ზუსტი ციტატა, არამედ “ამ სისტემის დედაც” დაწერილი…

შემდეგ კიდევ სხვა დარდებს ყვებოდა და მეც კარგა ხანი ვცდილობდი მის დამშვიდებას და რჩევების მიცემას შვილის უსაფრთხოებასთან დაკავშირებით. ის კი ტირილ-ტირილით ვიღაც ჩემთვის უცნობ აქტივისტებთან მიმართებულ რაღაც გაუგებარ პრეტენზიებს მიყენებდა შიგადაშიგ. 1%-იც რომ ყოფილიყო მისი გულწრფელობის შანსი, ეს უფრო მნიშვნელოვანი იყო ვიდრე დატროლვის “საფრთხე”.

მაგრამ, ის 100%ით ნათია ბერიძე აღმოჩნდა, ხანდახან რომ ზოგიერთ ქოცსაც კი აბნევს ხოლმე თავისი უსაზღვროებით, ისეთი. რომელიც, მაშინ, იმ დღეს გარდაცვლილი ბავშვის გამო დაზაფრულ და შეშინებულ დედას თამაშობდა არ ვიცი ვისგან რისი გამორჩენის მიზნით…

და შემდეგ სხვადასხვა დროს ხან პანდემიაში გაქანცულ ექთნად მოგვევლინა, ხან პროკურატურის ოქროს მოწმედ, ხან ერეკლეს მორიგ შვილიშვილად და ძირითადად კი, როგორც ალბათ უკვე მიხვდით, რამიშვილის ყველაზე ჭუჭყიანი იდეების განმხორციელებელ ინსტრუმენტად.

ამ ვიდეოში კი ვფიქრობ ლეოს რეაქცია ლეგენდარულია ისევე, როგორც მთელი მისი ცხოვრება. წყალნი წავლენ და წამოვლენ, ტანკები იდგებიანო, თანაც ბოლომდე კრემლისკენ მიშვერილი ლულებით!

ესენი კი იმდენს ახერხებენ, რომ ხანდახან ყველაზე მეტად თვითონ მეცოდებიან, ოღონდ მერე მალევე მახსენდება ხოლმე, ქვეყანა რა საბრალოა მათ ხელში და ბრაზი მახრჩობს. თუმცა, არა უშავს, არა როგორ არა უშავს, ამასობაში დაიღუპა ხალხი და ქვეყანა, მაგრამ იმის თქმა მინდა, რომ მაინც წავლენ და წამოვლენ. და მათ შვილებსაც ბევრად უკეთეს ქვეყანაში ვაცხოვრებთ აუცილებლად. რომლებიც თვალსაწიერს ასევე ზოგზოგიერთების ლექციებით გაიფართოვებენ და თაობები იქნებიან მადლიერნი ოღონდ არა საკუთარი მშობლების…“

“არაკაცი ხარ” – რა ვიდეოს აქვეყნებს “პოსტ ტვ”– ის ჟურნალისტი