სამოქალაქო აქტივისტი, გიორგი მუხიგულაშვილი:
“მკვლელობა აღმოსავლეთის ექსპრესში” ვის გახსოვთ? – გინდ წიგნი, გინდ კინო?
ივანიშვილი ზის ახლა იმ ცნობილ “აღმოსავლეთის ექსპრესში” და მატარებლის გარეთ ეძებს მტრებს გაფაციცებული. ყველა წერილის, ყველა პოსტის, ყველა კომენტარის და ლაიქის უკან შეთქმულება ელანდება. არადა, ყველაზე დიდი მტრები მატარებელში თავად აიყვანა, გარს შემოიხვია და მათგან ერთიც არა, ვისაც მისი თავიდან მოშორება, არ უნდა. ამ მატარებელში, ყველას აქვს მოტივი მის “მოსაკლავად” და ისეთ მდგომარეობაში დაიტოვა თავი, უკვე – შესაძლებლობაც.
კი, ეჭვი აქვს, ამიტომაც ხან ვის მიახტება და მოხსნის, ხან ვის დანიშნავს და მოხსნის… რაც მეტად იზრდება ეჭვი, მით მეტად იკეტება მატარებლის იმ კუპეში, რომლის გასაღებიც გეხსომებათ, ვის აქვს. კი, ტყეში დამალულ ხეს, მას, ვისაც მასზე “ზრუნვა” ევალება.
რადგან უკვე ავიდა ივანიშვილი თავის ყველაზე გარეწარ და ყველაფრის მკადრებელ მტრებთან ერთად მატარებელზე, ისე, რომ ერთი რეალური, მოუსყიდველი გულშემატკივარი არ შეირჩინა და გაიყოლა, ჟანრის კანონით, მის პოლიტიკურ გვამს მალე იპოვიან მატარებელში და მერე ყველა, ვინც დღეს აქებს და ადიდებს, ყველა, ვინც დღე თანამდებობაზე ჰყავს, მოჰყვება, როგორი საშინელი კაცი იყო, როგორ ყიდდა ქვეყანას, როგორ გასცემდა ადამიანების ცემის, დაჭერის, გაუბედურებების ბრძანებებს და იტყვის, ის ჭრილობა, ერთი, მე მივაყენეო…
ყველა ცალ–ცალკე და ერთად დაიბრალებს, თითო ფეხის დადება ჩემი იყოო, საწამლავით მე დავშხამეო, თავში მე ჩავარტყიო – ერთმანეთს დაასწრებენ და ერთმანეთს დაეჯიბრებიან აღიარებაში, რათა თავი ისე გადაირჩინონ, როგორც ივანიშვილისგან ისწავლეს ამ წლებში, რუსული კრიმინალური მეთოდებით.
კომენტარები