„ისე, აფთიაქში, საავადმყოფოში, სასაფლაოზე გაქაჩვა რომ არ მოსულა, „გაგების“ მქონე ტიპებისთვის, ამას რა ვუყოთ?“ – გოჩა მირცხულავა მერაბიშვილის ცემაზე

„ვანო მერაბიშვილს ორი კატეგორიის მოძულე ჰყავს – ერთი გუნდის შიგნით და მეორე გუნდის გარეთ. ნეტავ, რას ერჩიან ისინი, რომლებმაც 9 წელი მისი – დიახ, მისი მზის ქვეშ გაატარეს, იმის მიუხედავად ვანო მათ იცნობდა თუ არა. ისინი მით უფრო, რომლებიც 2012 წლის შემდეგ მივიდნენ ვანოს შექმნილ პარტიაში? მათი პრივილეგიების გარანტორი სწორედ ის იყო და ახლა რას ედავებიან ნეტავ? იმას რომ ამ პრივილეგიებს ვერ ფლობენ? ისე, ამ „სასტავმა“ თუ იცის, რომ სწორედ მერაბიშვილი იყო ის ადამიანი, რომელმაც დასავლეთის ფარდა გაარღვია და მოქალაქეთა კავშირის ზეობის პერიოდში ალაპარაკდა სისტემურ კორუფციაზე და სახელმწიფოს სიმახინჯეებზე. მიშა მაშინ, ჯერაც არ იყო მოტივირებული დიდი ცვლილებებისთვის სმკ პარტიის გარედან. ვანო არ გვინდა რას ნიშნავს? ამ ფრაზის ავტორებიდან ვანოს რომელი უნდა? დაკავებამდე, როდესაც პარტიაში საქმიანობდა, ამ ორგანიზაციის საერთოდ ახლებურ გადაწყობას აპირებდა და ამბობდა, რომ ჩვენ ხალხთან უნდა დავბრუნდეთო. ათი წელია მას შემდეგ და დაბრუნდით რო?

ახლა გუნდს გარეთ მოწინააღმდეგეებზე. მესმის, რომ მერაბიშვილის მიმართ ძნელია გქონდეს თანაგრძნობა. მაგრამ, ნებისმიერ ვითარებაში, როდესაც მასზე ძალადობის სურვილი გიჩნდება, უმალვე აღიარებ მის უპირატესობას, განსაკუთრებით მაშინ, თუ ხელისუფლების შუქ-ჩრდილები გეფინება.

ხელისუფლების (ყველა) თვალში გაბღენძა-თავდადება და მაგარი (კარგი სხვა რამეა) ბიჭობის დემონსტრირება პრადვინუტების მხრიდან არახალია. აქ პრობლემა ის არის, რომ ხელისუფლებები აქებენ ხოლმე გამქაჩველებს. მაგრამ იგივე ხელისუფლებები ვერ ხვდებიან, ამით საკუთარ უსუსურობას უსვამენ ხაზზე, რადგან დამსჯელი ძველი ბიჭი სჭირდებათ, შესაბამისად თვით დისკრედიტაციას ეწევიან.

მერაბიშვილი დღეს და ახლა არ არის საცემი – საცემი საერთოდ არ არის. სახელმწიფოს მიერ წაყენებული სასჯელი მას მოხდილი აქვს და ამ ვითარებაში ის იმაზე მეტად უნდა დაცვას ხელისუფლებამ ვიდრე ნებისმიერი სხვა მოქალაქე. (ცნობისთვის: ყოფილი პრემიერ-მინისტრებიც არ არსებობენ). არავითარი სურვილი არ მაქვს 10-12 წლის შემდეგ ირაკლი ღარიბაშვილს გაექაჩოს ვინმე – თან აფთიაქში.

ისე, აფთიაქში, საავადმყოფოში, სასაფლაოზე გაქაჩვა რომ არ მოსულა, „გაგების“ მქონე ტიპებისთვის, ამას რა ვუყოთ?

არც ის არგუმენტი გამოდგება, რომ „აი, ნახეთ, რაოდენ მიუღებლები არიან ნაცები“… დემოკრატია მათ ატანას გულისხმობს და თუ ამ ფრაზას ვინმე ხმამაღლა იტყვის აპრიორი აღიარებს, რომ არანაირი დემოკრატიული ღირებულებების მსახური ის არ არის და არც ფასეულობას ფლობს.

და მაინც, მგონია რომ ორივე კატეგორიას – მერაბიშვილის ვერ ამტანებს ორი საერთო ნიშნული აერთიანებთ – (1) თავის დროზე მისით სათანადოდ ვერ ისარგებლეს და (2) სამომავლოდაც მასში ხედავენ მთავარ ვიზავს. შესაძლოა, იყოს სხვა, უფრო ინდივიდუალური მიუღებლობაც, მაგრამ ბოლოს აქამდე დავალთ მაინც.

ორივე შემთხვევაში, როდესაც იმ მეთოდებითა და ფორმით ებრძვით მერაბიშვილს რაც თვალხილულია, მის სიძლიერეს და საკუთარ სისუსტეს უსვამთ ხაზს.

სუბიექტურად, მეორე კატეგორიის – გარედან მოძულეების უფრო მესმის, ვიდრე პარტიული წმინდანების.

ჰო, კი არ ვიცავ, მინდა რეალობა დაგანახოთ….“

ცნობისთვის, ვანო მერაბიშვილს 2 იანვარს გია გაჩეჩილაძის, იგივე „უცნობის“ სიძემ სცემა.