,,ჩერგოლეიშვილიო – ნაცები ხავიან ახალაიას დაჭერაზე (იხავლეთ, ჯანში მიმდის)“ – თამარ ჩერგოლეიშვილი

,,ფედერალისტების” ლიდერი თამარ ჩერგოლეიშვილი:

,,ჩერგოლეიშვილიო – ნაცები ხავიან ახალაიას დაჭერაზე (იხავლეთ, ჯანში მიმდის).

მეგობრებო ახალაია კი არა 60 კაცია ციხეში სააკაშვილის უპასუხისმგებლო
ავანტიურის გამო.

ვინც ვამტკიცებდით რომ აფერაა მთელი ეს “დამხობა”, არანაირი საფუძველი არ გააჩნია და მხოლოდ დემოკრატიული ოპოზიციის დისკრედიტაციისთვისაა მოგონილი – ქოცებთან შეკრულებს გვიწოდებდით და ჩვენს დისკრედიტაციას ეწეოდით.

სააკაშვილ/ხაზარაძის ტელეკლოაკებზე დაბლოკილი იყო დისკუსიაც და ის სპიკერებიც, ვინც ოთხი ოქტომბრის ფარსს საფრთხედ და უდიდეს ზიანად ვთვლიდით! – კოლექტიური ბუკია და ტელეკოლხოზები “არასაჭირო სიმართლედ” თვლიდნენ.

ახალაიას ცოლი 2 თვე 4 ოქტომბრის “მშვიდობიან დამხობაზე” კამპანიას ეწეოდა – საჯაროდ.

ვინც კრიტიკულ აზრს გამოხატავდა, თავს ესხმოდა – საჯაროდ.

(გაითვალისწინეთ, რომ საჯაროდ აკეთებდა ამას და ისიც გაითვალისწინეთ, რომ “ხელნაწერები არ იწვის”)

გრძელვადიან პროტესტს ვინც “მხარს უჭერს” ქოციაო – ნანულები ჯღაოდნენ.

და ჩერგოა შუაში? ჩერგოს ბრალია, რომ არ დაუჯერეთ და ეს სამარცხვინო ცირკი არ შეწყვიტეთ?

სხვა დროს დამიჯერეთ ხოლმე.

ეგაა და ეგ.

რატომ ვანგრევ ოპო ტელეკლოაკებს როგორ ფიქრობთ?

ტელევიზორში მინდა? არა! მკიდია მაგათთან “დაგავარნიაკები”, გულს მირევს ეგ ოლიგარქიულ/პროვინციული პრაქტიკა! თავისუფალი მედია მინდა, სადაც ნებისმიერი კრიტიკა თავისუფალია, მოქალაქეებს დამოუკიდებლად აზროვნების საშუალებას აძლევს და ოპოზიცია ჯოგად არაა ქცეული.

ჩემი სტატიიდან:

“მონოპოლიზებულ სივრცეში თავისუფლად შეიძლება, რომ ოპოზიციურმა ავტოკრატიამ და მისი ჯიბის მედიამ, სახალხო სიბრძნის ნაცვლად, სახალხო სიბრიყვე გააქტიუროს და პროცესი გადაჩეხვის პირას მიიყვანოს – ამის მაგალითია 4 ოქტომბრის ავანტიურა.

ამ შემთხვევაშიც, რომ არა მონოპოლიზებული ტელემედია, სააკაშვილის ხელმოცარულ ავანტიურისტთა დაჯგუფება ვერ შეძლებდა პროტესტის მონაწილეთა სასოწარკვეთით სარგებლობას და ვერ მოახვევდა საზოგადოებას თავს ამ უპასუხისმგებლო სიგიჟეს. ვერ გააჩუმებდნენ კრიტიკოსებს, ვერ დაგმანავდნენ საღ აზრს, არ ამოქმედდებოდა ჯოგის პრინციპი და შედეგად, ათობით ადამიანი გადაურჩებოდა ივანიშვილის ტყვეობას და უმძიმეს სასჯელს. არც წინააღმდეგობა გამოასხივებდა პროცესისთვის დამაზიანებელ უძალობას და დაუმსახურებელ მარცხს არ გაიფორმებდა მაშინ, როცა ამომრჩევლების უმრავლესობის მიერ არაღიარებული რეჟიმისთვის გამოცლილი აგურები უნდა გვეთვალა.

სამწუხაროდ, საღი აზრი მაშინ, როგორც იქამდე არაერთხელ, ოპოზიციურმა ავტოკრატიამ ღალატად შერაცხა, ან ჩაახშო. მაგრამ საბედნიეროდ, ისევ საერთო სიბრძნემ გადაგვარჩინა უფრო დიდ კატასტროფას, ანუ ხალხმა, რომელიც რუსთაველზე გავიდა მშვიდობიანი პროტესტის გამოსახატად, მაგრამ უპასუხისმგებლო დღის წესრიგს არ აჰყვა”.