„ანუ, ბატონო ირაკლი, რას გვთავაზობთ“ – მერაბ მეტრეველი

აი, ისინი რომ ყოფილიყვნენ, ნამდვილად ბეჭებზე დადებდნენ კობახიძეს, ისეთი სიგიჟეები ულაპარაკია, რაც ვნახე.

ტიპმა თქვა, ჩვენს უნივერსიტეტებში რესურსების ნაკლებობაა, არ გვყავს ბევრი კარგი პროფესორი, რომ ამდენი უნიოვერსიტეტი დაკომპოლექტოთო და მოიყვანა ფეხბურთის მაგალითი: როდესაც 10 გუნდის დასაკომპლექტებელი მაღალი დონის ფეხბურთელები არ გყავს, ჯობია ერთი გუნდი დააკომპლექტო, ხომ ხედავთ, შიდა ჩემპიონატში ვითომ კონკურენციაა, მაგრამ საერთაშორისო ასპარეზზე რომ გადიან, იქ ვერაფერს აკეთებენო, ასე არიან ჩვენი უნივერსიტეტებიცო.

ეს რომ თქვა კობახიძემ, კმაყოფილი სახით მიიღო, ეს რა გენიალური ანალოგია დაა არგუმენტი მოვიფიქრეო.

აი, ვინმე ფეხბურთის გულშემატკივარი რომ ყოფილიყო იმ სტუდიაში ხომ აიგდებდა კობახიძეს ამ განცხადების გამო მასხრად, ააბურთავებდა და ძირს არ დაუშვებდა.

ანუ, ბატონო ირაკლი, რას გვთავაზობთ – ერთ გუნდიანი ჩემპიონატს ჩატარებას? რადგან ათი გუნდის დასაკომპექტდბელი მაღალი დონის ფეხბურთელები არ გვყავს, რას ვაკეთებთ – ვაკომპელქტებთ ერთ გუნდს და მერე ეს ერღი გუნდი ვის ეთამაშება, საკუთარ თავს? გამოვლენ მოდანზე, ჯერ ერთ კარში გაიტანენ გოლებს, მერე მეორე ტაიმში მეორე კარში შეაგდებენ?

როგორც ეს თქვენი ანალოგიაა სიგიჟე, ისეთივე სიგიჟეა თქვენი განათლების რეფორმაო – ეტყოდა ფეხბურთის ფანი და იქვე დაუმთავრეებდა დებატებს.

მაგრამ ვაი, რომ სტუდიაში განათლების ექსპრტები ისხდნენ და არა ფეხბურთის ფანები!“