პოლიტოლოგი, ლევან ლორთქიფანიძე, აქვეყნებს ფოტოს და წერს:
“1908 წელს მთელს ირანში თავზარდამცემი ხმა გავრცელდა. ამბობდნენ, რომ ქვეყნის ჩრდილოეთის საზღვარი ერთმა ძალიან სახიფათო პიროვნებამ გადმოკვეთა.
მისი გარეგნობის უბრალო აღწერაც კი შიშის ზარს სცემდა შაჰის რიგით მომხრებს. მაღალ, მხარბეჭიან, უჩვეულოდ თეთრი პირი-სახის კაცს უზარმაზარი და მოღუნული ცხვირი ამშვენებდა, გულზე მოტეხილი ხელი ჰქონდა ბაწრით ჩამოკიდებული, მეორე მტევანზე თითები აკლდა და კოჭლობით დადიოდა. ამ “მოჩვენების” გამოჩენას თან ახლდა ხმაურიანი, ცეცხლოვანი აფეთქებები, გრგვინვა და მიწის ზანზარი.
“მოჩვენება” უბრალო გურული იყო და ვლასა მგელაძე ერქვა. მას საქართველოს სოციალისტური მოძრაობის დიდი სკოლა ჰქონდა გამოვლილი. იყო დემოკრატიულად განწყობილი გაზეთების ასოთამწყობი ქუთაისში, თბილისში, ბათუმში, ბაქოში… გახლდათ პირველმაისობის აღნიშვნის ერთ-ერთი ინიციატორი, რუსეთის მეფის წინააღმდეგ წარმოებული პოლიტიკური ბრძოლისთვის გადაასახლეს ბაიკალის ტბაზე, გამოიქცა, მონაწილეობდა 1905-07 წლების რევოლუციაში, ბომბებს ამზადებდა ნაძალადევის დასაცავად …
გამოსვლების სისხლში ჩახშობის შემდეგ დროებით ევროპაში გაიხიზნა, უნივერსიტეტში უნდა ესწავლა, პლეხანოვისგან და აქსელორდისგან სოციალიზმის თეორიაში გაკვეთილები უნდა მიეღო, მაგრამ შვეიცარიიდან გამოიქცა!
ვერ მოისვენა რევოლუციური ბრძოლის გარეშე. არ შეეძლო მშვიდად ყოფილიყო მაშინ, როდესაც თუნდაც სადღაც შორს თავისუფლებისთვის იბრძოდნენ…
ვლასა სპარსეთში ჩავიდა და აჯანყებულებს შეუერთდა, რომლებიც რუსეთისა და ინგლისის მონა, საკუთარი ხალხის მჩაგვრელ შაჰს უპირისპირდებოდნენ. მგელაძე კავკასიელებით დაკომპლექტებულ ინტერნაციონალურ ბრიგადას მეთაურობდა. ვლასასა და მისი მოსწავლეების მიერ დამზადებული ბომბები ძალიან გამოადგათ სპარსელებს მეჯლისის მოწვევის, კონსტიტუციის მიღების საქმეში.
ვლასამ თეირანში ირანის დემოკრატიული პარლამენტის პირველ სხდომას სიტყვითაც კი მიმართა, როგორც ქვეყნის ერთ-ერთმა გამათავისუფლებელმა, ლიბერტადორესმა
ადრე ერთმა შემახარბა ჩემი თანაპარტიელები მეხუთე ინტერნაციონალურ ბრიგადაში იბრძოდნენო, ნეტავ მაშინ მქონოდა წაკითხული ვლასას დღიურები.
კიდევ რამდენი რამ შეიძლება ითქვას ამ დიდ ქართველ სოციალისტზე, დემოკრატსა და პატრიოტზე”
კომენტარები