“ამ იდეას ვიცი, რომ გვერდს აუვლიან, დაიკიდებენ, გაიცინებენ და ისევ იმ ქაოსს მოერგებიან, მაგრამ მაინც…” – ბაუჟაძე

ჟურნალისტი, გიდი, ზურაბ ბაუჟაძე:

“ამ იდეას ვიცი, რომ გვერდს აუვლიან, დაიკიდებენ, გაიცინებენ და ისევ იმ ქაოსს მოერგებიან, მაგრამ მაინც….

ყველაზე მონახულებადი ტურისტული ადგილები აჭარაში მახუნცეთის ჩანჩქერი, გონიოს ციხე და ბოტანიკური ბაღია.

ამ სამეულს რეგიონში ჩამოსული ტურისტი გვერდს ვერ აუვლის.

ვერ აუვლის იმიტომ რომ ტურისტულ კომპანიებს აქვთ შეტანილი ისინი ექსკურსიის პროგრამებში.

ადრე, ამ პროგრამებში ღვინის სახლიც შეჰქონდათ, მაგრამ ვინაიდან იქ სერვისის დონე კატასტროფულად დაბალი იყო და უამრავი უკმაყოფილო კლიენტი გაჩნდა, ამოიღეს.

შედეგად, ეს ადგილი დიდი პოპულარობით არ სარგებლობს დღეს. თუმცა, მენეჯმენტი შეცვლილია და ახლა რა ხდება არ ვიცი. პირადად მე გვერდს ვუვლი იქაურობას წლებია.

ჰოდა, რა მინდა ვთქვა.

მდგომარეობა რომელიც მახუნცეთშია ვერანაირ კრიტიკას ვერ უძლებს. იქაურობა ერთ დიდ მდარე ბაზრადაა ქცეული. საშინელ ფასადებიანი სახლების ფონზე საბჭოთა ამორტიზირებული შენობები დეპრესიულ გარემოს ქმნიან.

თაღოვანი ხიდი კი მენავეებისგანაა ჩახერგილი და ძეგლად აღქმა უკვე ჭირს.

რას ვიზამდი ჩემზე რომ იყოს?

სავაჭრო დახლებს და სუვენირების მაღაზიებს ქვემოთ არსებულ მინდორში მოვუყრიდი თავს, ლამაზ და კოხტა სავაჭრო რიგებში. სხვაგან ავკრძალდი ვაჭრობას.

ჩანჩქერის ირგვლივ გვიმრებისა და როდოდენდრონების ბაღს გავაშენებდი და არანაირი კაფეები იქ არ იქნებოდა. მხოლოდ სუბტტოპიკული ბაღი და ჩანჩქერი. ამორტიზირებულ შენობებს ავალაგებდი და მეტი სივრცე გაჩნდებოდა. ფასადებს მოვაწესრიგებდი.

თაღოვანი ხიდის ირგვლივ ყველა სიმახინჯეს მოვაშორებდი. ძეგლის ირგვლივ 50 მეტრში ისედაც არ უნდა იყოს არაფერი.

მენავეებს მოშორებით გადავიყვანდი და ეს ხიდის აღქმის საშუალებას მოგვცემდა.

გონიოს ციხეში კი რომაულ კაფეს გავხსნიდი. იქ მისულ ადამიანს დასვენებისა და სიცხეში მინიმუმ ცივი წყალის დალევის საშუალება რომ ჰქონდეს.

ბოტანიკურ ბაღს კი ერთ შესასვლელს დავუმატებდი – ზღვის მხრიდან და ბულვარიდან ბაღამდე ზაფხულში საზღვაო რეისს გავხსნიდი.

მგონი არ ვითხოვ ბევრს.”