ექსპერტი დავით ქართველიშვილი:
,,სოსო გოგაშვილს გაუკეთეს პერსონალური გვერდი ფბ-ზე, წარწერით: “პოლიტიკური მოღვაწე”. ანუ, წელიწადი არ გადის, ამ უნიკალურ პერსონაჟს ახალი სტატუსი არ გამოუჩნდეს. ვინ იფიქრებდა, რომ 1989 წელს, თსუ-ს მარნეულის ფილიალის წნორის განყოფილების აბიტურიენტი და 1998 წელს თსუ-ს სიღნაღის ფილიალის კურსდამთავრებული, სპეციალობით “საზოგადოებრივი კვების ეკონომისტი” – ასე შორს თუ გაფრინდებოდა: ვიცე-პოლკოვნიკი, სუს-ს ვიცე-შეფი, საჯარო მმართველობის დოქტორანტი, “უსაფრთხოების პოლიტიკის ცენტრის” დამფუძნებელი, “სახალხო პარტიის” პოლიტსაბჭოს წევრი, აწ უკვე “პოლიტიკური მოღვაწე”, აწ უკვე – “პოლიტპატიმარი”. Mania grandiosa in action.
ამ შთამბეჭდავ სიას აკლია “მონსენიორის” წოდება, თავად-აზნაურთა გილდიის წევრობა და ბატონ ავლიპის დროს, სახეზე გვეყოლებოდა კლასიკური პაციენტი. დღეს მას მორიგი “ეპისტოლე” დაუწერეს, საიდანაც თვალში მომხვდა ერთი საინტერესო წინადადება: “მინდა საზოგადოებას ვაცნობო, რომ მე მყავდა კიდევ მე-3 ადვოკატი, რომელიც რამოდენიმე დღე ,,იცავდა ჩემს უფლებებს’’. ეს გახლავთ დიმიტრი მჭედლიშვილი, რომელიც გაქრა”. აი აქ კი შევეცდები გარკვეული დახმარება გავუწიო “საჯარო მმართველობის დოქტორს” და “ცნობილ პოლიტიკურ მოღვაწეს”.
დარწმუნებული ვარ, რომ ვიცი – სად გაქრებოდა დიმიტრი მჭედლიშვილი. პირადად ვიცი – როგორ “ქრებიან” გოგაშვილის ირგვლივ ადამიანები. ის ჯერ ცხინვალში გადავიდოდა, სადაც სოსოსთან მისატან საიდუმლო მასალებს გაიტანდა, იქიდან – მოსკოვში გადაიყვანდნენ, მერე – ციხეში ჩასვამდნენ, მერე – გამოუშვებდნენ, და ამჟამად – მისი ადგილსამყოფელი არავინ იცის. მის პოვნაში გოგაშვილს შეიძლება დავით მაყიშვილმა ათმოუჩინოს დახმარება, რომელსაც აღწერილი მარშრუტით გაუჩინარებული ადამიანების ძებნის 7-წლიანი გამოცდილება გააჩნია.
თუმცა, შეიძლება ადვოკატის გაუჩინარებას უფრო “რთული” ახსნა მოეძებნოს – კაცი მიხვდა, რომ შეურაცხადობის მატარებელ ავადმყოფ ადამიანთან ჰქონდა საქმე და უბრალოდ, “ჩაეხსნა” ამ წვალებაში მონაწილეობის მიღებას. ანუ, ორი სავარაუდო ვარიანტი გავაჟღერე. ამ ეტაპზე, 306-ე საკნის პატიმარს რითი დავეხმარო – არ ვიცი. “ემპათიის” ფსიქიატრების დასკვნებს დაველოდები.”
კომენტარები