ამბებს მოვყვებოდი მიზეზებზე, მაგრამ უტაქტობა იქნებოდა…
ყოველთვის უტაქტობა იყო.
ამბებს მოვყვებოდი არჩევნებიდან არჩევნებამდე, მაგრამ ესეც უტაქტობა იქნებოდა…
ან რა აზრი აქვს, როცა თავის გულში ყველამ იცის.
პოლიტიკურ კრიზისებს ეგზისტენციალური კრიზისები იწვევს.
ეგზისტენციალურ კრიზისებს – გაუცხოება…
ფსკერი გვინდოდა და გვაქვს…
ეგ არის, რომ ფსკერიდან ამოხტომის ენერგია არ ჩანს…
თუმცა ერთი ვიცი მილიონი პროცენტით:
როდის იქნება – არ ვიცი; არც ის, ეს დალეწილი თაობა მოვესწრებით თუ არა, მაგრამ იმპერიაგამოვლილი და სსრკ-გამოვლილი ქვეყანა ერთხელ თუ დადგა ფეხზე, კიდევ დადგება…
თუ მოინდომებს.
თუ მართლა მოინდომებს.
მე შემიძლია მივიღო პირადი სასოწარკვეთა, მაგრამ არ შემიძლია მივიღო სასოწარკვეთა ქვეყნის გამო…
კომენტარები