„ვინც მე პინოჩეტის მადარებს, მინდა განგანათლოთ“ – სააკაშვილი

ჩილეზე ბევრი წამიკითხავს, თან ჩილეს პრეზიდენტი სებასტიან პინერა (რომლის ძმა პინოჩეტის მთავრობის წევრი იყო) დამიძმაკაცდა და ბევრ დეტალში გამარკვია ჩვენი მრავალრიცხოვანი შეხვედრების დროს, ჩემი პრეზიდენტობისასაც და მერეც.

– პინოჩეტი მოვიდა სისხლიანი გადატრიალებით. დაამხო დემოკრატიულად არჩეული მთავრობა, რომლის ლიდერი სალვადორ ალიენდე პრეზიდენტის სასახლის LA MONEDA-ს ალყის დროს დაიღუპა. მისი მთავრობის რამდენიმე წევრი კი მოკლეს. მათ შორის, ემიგრაციაში მოკლეს ალიენდეს საგარეო მინისტრი ლეტელიე.

მე მოვედი მშვიდობიანი რევოლუციით, ხელისუფლებას ჩამოვაშორეთ შევარდნაძე, რომელიც არჩევნების უხეშად გაყალბების (ასეთი იყო საერთაშორისო თანამეგობრობის შეფასება) შემდეგ, უბრალოდ არალეგიტიმური იყო. შევარდნაძე არა მხოლოდ არ მოგვიკლავს, არამედ გავუშვით საპატიო პენსიაზე.

– პინოჩეტი ათწლეულები მარტავდა, ისე რომ არ ატარებდა არჩევნებს ფორმალურადაც კი. ჩემს დროს კი ცენტრალურ დონეზე ჩატარდა სუთი (საპრეზიდენტო და საპარლამენტო არჩევნები, რომლებიც მსოფლიომ აღიარა თავისუფლად და დემოკრატიულად, თან ერთი არჩევნები ჩატარდა 2007 წელს ჩემი, საკუთარი სურვილით, გადადგომის შემდეგ.

– პინოჩეტიმ დახვრიტა 2700-ზე მეტი ოპოზიციონერი და აბა დამისახელეთ ერთი ჩემს დროს მოკლული ოპოზიციონერი.

– პინოჩეტის დროს იყო რამდენიმე ათეული ათასი პოლიტიკური პატიმარი და აბა ჩამოთვალეთ ჩემი დროინდელი პოლიტიკური პატიმრები? ახლა არ დამიწყოთ მოლაშვილზე და სხვა კორუფციონერებზე ტკიცებას.

პინოჩეტიმ აკრძალა ყველა პარტია და არასამთავრობო. ჩემს დროს ისინი თავისუფლად მოქმედებდნენ.

– პინოჩეტი ბოლოს იმდენად დარწმუნდა რომ ოპოზიცია ბოლომდე გაანადგურა, რომ საერთაშორისო წნეხის შესამსუბუქებლად, დანიშნა რეფერენდუმი საკუთარი ხელისუფლების მსოფლიოს თვალში ლეგიტიმაციისთვის და წააგო. ოღონდ გადადგა მხოლოდ მას შემდეგ, რაც სიცოცხლის ბოლომდე იმუნიტეტი მოიპოვა და სამუდამო სენატორად დანიშნეს

– მე წავედი ყოველგვარი გარანტიების გარეშე. უფრო მეტიც ჩამოვედი აქ 99% გარანტიით რომ ციხეში აღმოვჩნდებოდი

– პინოჩეტიმ რეფერენდუმის შედეგები რომ ნახა, აღიარებაზე უარი თქვა, სანამ არმიამ, კერძოდ საჰაერო ძალების სარდალმა ფერნანდო მატეომ არ აიძულა. მე 3 წუთში ვაღიარე.

– პირველი სისხლის სამართლის საქმე პინოჩეტის წინააღმდეგ აღძრა არა ჩილემ, სადაც მას იმუნიტეტი იცავდა, არამედ ესპანელმა მოსამართლემ, ბალთაზარ გარსონმა და ის ინტერპოლის ცირკულარით ჰყავდათ დაკავებული ლონდონში.

ჩემზე საქმე აღძრეს ქართველებმა და არცერთმა სხვა ქვეყანამ ეს არ აღიარა. ხოლო ინტერპოლმა უარი თქვა ჩემს ძებნაში გამოცხადებაზე.

– და ბოლოს პინოჩეტის მის ანგარიშებზე აღმოუჩინეს 30 მილიონ დოლარზე მეტი (დღევანდელი 100 მილიონი დოლარი) და ჩემს წაღებულს დღემდე ეძებენ და 1 დოლარი ვერ მიპოვეს.

მე ვათრიე საქართველო წინ, რაც შემეძლო, თუნდაც არასრულყოფილი, მაგრამ მაინც დემოკრატიის პირობებში.

პინოჩეტად გადაქცევის ვარიანტი მე მქონდა სწორედ 2012 წელს, შემეძლო როგორც ეს პინოჩეტიმ გააკეთა, გამეუქმებინა არჩევნები, მასობრივად დამეჭირა ოპოზიცია, დამეკეტა მედია და დიდი ალბათობით დამეღვარა სისხლი და როგორც პინოჩეტის, ამ გზით გამეგრძელებინა ქვეყნის განვითარება, მაგრამ მე ეს ერთი წუთითაც არ განმიხილავს, ვინაიდან ჩემთვის ეს იყო სრულიად მიუღებელი ფასი.

ასე რომ ბოდიში ყველას, მაგრამ მე პინოჩეტიდ არც მაშინ გამოვდექი და არც ახლა არ ვაპირებ ამ გზაზე დადგომას, რომც გამაჩნდეს შესაძლებლობა. ამავე დროს ისიც ვიცი, რომ გარდამავალ პერიოდში საჭირო იქნება არა რაღაც ამორფული კოალიცია, არამედ სწორედაც ძლიერი ლიდერი, ეწყინება ეს ვინმეს თუ არა!

აბა კიდევ რა არგუმენტები მოგიყვანოთ, რომ შეწყვიტოთ ღნავილი „ადრეც ყოფილა, რომ დიქტატორები არჩევნებით წასულან“, ეს დაახლოებით იმავე ოპერიდანაა – „21-ე საუკუნეში დენს ნუ გვამადლითო“, ჩადით აბა დღევანდელ რესურსებით მდიდარ ნიგერიაში და დარწმუნდით, რომ 2026-შიც კი არ აქვთ დენი.

ეს კარგად ვიცი, იმიტომ რომ ტყვედ ჩავარდნის წინ ნიგერიის მთავრობამ მიმიწვია და 50 ათასი დოლარი გადამიხადა 2 საათიანი ლექციისთვის „როგორ მოვიყვანოთ დენი“. ნუ ჩემმა ჩასვლამ არ უშველა სამწუხაროდ და ის ფული კი ტყვედ ყოფნის დროს საერთაშორისო ადვოკატებზე დამეხარჯა მთლიანად.

და კიდევ ერთი რამ მინდა დაიმახსოვროთ, ძლიერი ლიდერი არ ნიშნავს დიქტატორის და დიქტატორი არ ნიშნავს ძლიერ ლიდერს (იხილეთ ივანიშვილი).

თუ ვინმეს შიშები აწუხებს ძლიერ ლიდერებთან დაკავშირებით, ეს უფრო კომპლექსებზე მეტყველებს და არა ლიდერის არა საჭიროებაზე.“