საქართველოს საზოგადოებრივ საქმეთა ინსტიტუტის (GIPA) პროფესორი, გიორგი კობერიძე:
მე მგონი ნათელია ხომ რატომ უნდა არსებობდეს ქვეყანაში დამოუკიდებელი ან თუგინდ ოპოზიციური მედია?! თუ ყველა ხმა დახშული იქნება და ქვეყანა ჩალით იქნება დაფარული, ისე მოგსპობენ, რომ ვერც ვერავინ გაიგებს და ხმასაც არავინ ამოიღებს – შეიძლება აქეთ დაგადანაშაულონ. “მე არ მეხება”-ს ძახილი პოლიტიკური უმწიფრობის ჩვენებაა და სხვა არაფერი, რადგან უსამართლობა ყველას ამა თუ იმ ფორმაში ეხებოდა და მომავალშიც ნებისმიერ დროს შეიძლება შეეხოს, სულ რომ პოლიტიკა არ გაინტერესებდეს მაინც.
და მეორე თემა: ჩვენს “სტრატეგიულ პარტნიორ” ჩინეთს შემდეგი კომუნისტური წესი აქვს წახალისებული – შენ არავის საქმეში არ უნდა ჩაერიო და არავითარ ინიციატივა არ უნდა გამოიჩინო, არავის უნდა მიეხმარო და ზედმეტი ყურადღება არ უნდა გქონდეს – იყავი ინდიფერენტული და დაელოდე სანამ ვინმე არ მოვა და არ იზამს. პასიური მოქალაქე მორჩილი მოქალაქეა. ამიტომაა ხშირად ქუჩაში შეიძლება ადამიანი დაეცეს და არავინ, საერთოდ არავინ მიეხმაროს მას. იგი იქ ეგდება საათები და ყველა გვერდს აუვლის. ამის კადრები მარტივად შეგიძლიათ თავადაც ნახოთ, არაერთმა კადრმა გამოჟონა ჩინეთიდან. ჰოდა ამის მსგავსი საზოგადოების შექნა ჯერ კიდევ საბჭოელებს რომ სურდათ და “სხვისი ჭირი ღობის ჩხირიო” რომ დააჯერეს ხალხს იმიტომაა, რომ ახლა დავარდნილის მიშველება-არ მიშველება გახდა საკითხავი. ჰოდა, მოდი აბა კიდევ ვისწავლოთ და კიდევ მივბაძოთ არაჰუმანურ რეჟიმებს არაჰუმანურობაში და მერე გავიკვირვოთ არიქა რატომ ვართ იქ, სადაც ვართო.
















კომენტარები