სამოქალაქო აქტივისტი, გიგა მაქარაშვილი:
გული მაქვს გაგლეჯილი ისეთ მძიმე ამბავს ვესწრები!
2 წლის წინ კიევში მომადგა ბალღობის მეგობარი, თელავში ჩემთან ერთად გაზრდილი ბიჭი, დათო ღოღაძე.გამიხარდა, ჩავიკარი გულში, მაგრამ ვერ შევირგე სიხარული, იმავ წამს ვიცოდი უკრაინაში რატომაც ჩამოვიდა.ბევრი დღე და ღამე ლაპარაკში გავათენეთ, ასობით ტკბილი ამბავი გავიხსენეთ, კიდევ უფრო მეტი მძიმე ამბავი შეგნებულად მოვუყევი, იქნებ გადაიფიქროს ფრონტზე წასვლა თქო, მაგრამ როგორც ჩანს უარესი ვქენი.კიდევ უფრო გაბრაზდა, უფრო მეტად აენთო და სულ ორიოდე თვეში პირველ დავალებაზე წავიდა!ჩემი ნაჩუქარი ჩაფხუტი ეფარა ბოლოს რომ ვნახე, შენ იღბალა ხარ და დამიცავსო.ვერ დაიცვა.2 წლიანი ლოდინის შემდეგ უკრაინელებმა დათოს ცხედარი დაიბრუნეს და ამ წამს გმირი ბიჭი თელავში, საგვარეულო სასაფლაოზე მივიყვანეთ!ბოლო წუთს, როცა დედა ემშვიდობებოდა შვილს, კიდევ ერთი შავისანი ქალი მივიდა კუბოსთან და მთელი ხმით შესთხოვა ღმერთს, მეც მაღირსე ჩემი შვილის ცხედარიო.დიდება საქართველოს!დიდება უკრაინას!დიდება გმირებს!
რუსეთის მყვარებელს არ ეღირსოს მშობლიური მიწა!
კომენტარები