“პოლიციელმა მითხრა და დავუჯერე” – ჯარიმები და დაყადაღებები მტკიცებულების გარეშე – რას სთხოვს აქტივისტს მერია?

სამოქალაქო აქტივისტი, მაგდა მამუკაშვილი, სოციალურ ქსელში, წერს, რომ თბილისის მერიამ, რომელმაც დააჯარიმა ისე, რომ არც შეატყობინა, ვერ უთხრა, ვერ დაუსაბუთა, რის საფუძველზე დააჯარიმა და მოსთხოვა, მას თავად ეპოვნა საკუთარი თავის წინააღმდეგ, ან გასამართლებლად მტკიცებულებები, თითქოს, მტკიცების ტვირთი, მბრალმდებელ მხარეზე არ იყოს.

ეს მაშინ, როცა ამ ჯარიმების გამო, მამუკაშვილის ანგარიშები და ქონება დაყადაღდა. აღმოჩნდა, რომ ჯარიმების დაწერის საფუძვლად მერიას მხოლოდ ერთი პოლიციელის სიტყვები მოყავს და ამბობს, რომ “დაუჯერა”. რატომ არ უჯერებს მოქალაქეს მაშინ, თუ სიტვაზე დაჯერებით წყდება საქმე, და რატომ უჯერებს მტკიცებულების გარეშე პოლიციელს? ან რომელი ქვეყნის პრაქტიკაა, კანონის რომელი მუხლი ითვალისწინებს ადამიანის დასჯას მტკიცებულებების გარეშე და მხოლოდ ვინმეს სიტყვაზე ნდობით?

მამუკაშვილი:

მოკლედ, ელისო ჯარიაშვილი დამემართა, კობახიძეს რომ ხმა არ ამოაღებინა. იმაზე რომ დაიწყო მოწინააღმდეგე მხარემ ლაპარაკი, აი, ახლა ეგ წარწერა მოგწონთო, იცით რამხელა ხარჯია მაგის წაშლაო? “ცრუ ბრალმდებელზეა” საუბარი, მანდ ხომ მთლად გადამეკეტა. ეს რომ არ დაწეროს აქტივისტმა, ეს რომ არ გაბედოს, იცოდეთ რომ ისეთ ქვეყანას მიიღებთ, სადაც ქუჩაშიც ვერ გაივლით-მეთქი.

მეო, – პოლიციელმა მომწერა, მაგდამ დაწერაო და დავუჯერეო, დამატებითი მტკიცებულებები არ მომითხოვიაო. შენ გამოგეთხოვა შსს-განო. ესე იგი, ადმინისტრაციული ორგანო, რომელმაც ჯარიმა დამიწერა, მე მთხოვს პოლიციიდან მტკიცებულებების გამოთხოვას იმ ჯარიმაზე, რომელიც არ ვიცოდი.

აი, მე რომ პოლიციელს დავაწერინო და დამიჯერე მოიძებნება ეგეთი პოლიციელი-მეთქი, რომ აი, შენ მე სექსუალურად შემავიწროე, მარტო მაგის გამო რომ დაგაჯარიმონ, მოგეწონება-მეთქი? მტკიცებულება რომ საერთოდ არ წარმოვადგინო და ისე დაგაბრალო ეგ ამბავი, რას იზამ-მეთქი?