„გამოვუშვათ ეს ადამიანები წინასაახალწლოდ…მარტო იმ ბიჭებზე მაქვს ლაპარაკი, ვინც ამ შეტევაში იღებდა მონაწილეობას“ – „უცნობი“

ყველა ვუყურებდით ამას, როგორ დაიწყო ძალადობა პოლიციის მისამართით, როგორ დაიწყო ძალადობა პარლამენტის მისამართით, როგორ წვავდნენ, როგორ ესროდნენ პოლიციელებს ამ რაღაც საშინელ, რომელმაც ასზე მეტი პოლიციელი დააზიანა. ძალადობას ძალადობა მოჰყვა, რა გასაკვირია? ჭეშმარიტებაა ხომ, რომ ძალადობას ძალადობა მოჰყვება. რა თქმა უნდა, ის უნდა ჩაეწყნარებინათ, ის სიტუაცია, რაც იყო და უცებ ამათ რაღაცნაირად, ამ ტყუილი მედიების საშუალებით, თითქოს რომ ჯერათ ვიღაცას, რომ რაღაცა მედია არსებობს, მაგრამ ამ მედიების არავის არ სჯერა ხომ, ფაქტობრივად, ვინც ნორმალურად აზროვნებს ყველამ ძალიან კარგად ვიცით.

მე მხედველობაში მაქვს მხოლოდ იმ ბიჭების სიტუაცია, სხვა დანარჩენი, პოლიტიკოსებზე და იმაზე არ მაქვს ლაპარაკი. იმ ბიჭებზე, ანდრო ჭიჭინაძე მაგალითად. ვფიქრობ სულ, რაღაცნაირად ეს ადამიანები შეიძლება ისე, შეიძლება ასე, შეიძლება ვიღაცა პოლიტიკური ინტერესიდან გამომდინარე, უნებლიედ მოხვდნენ ამ სიტუაციაში, ზოგი გაცნობიერებულად, ზოგი გაუცნობიერებლად. სულ ვფიქრობ, მართლა გული მტკივა იმაზე, რომ ადამიანებს, ამდენი ხანია ციხეში ზიან, იმის ვაჟკაცობაც არ ჰყოფნით, მე ამას ვაჟკაცობას დავარქმევ, რომ თქვან, რაც შეგეშალა თქვი, რომ შეგეშალა…

შემეშლაც არ თქვა, თუ შენ პოლიტიკურად გაწყობს, რომ ბოდიში არ მოიხადო, ნუ მოიხდი, უბრალოდ რაღაცნაირად გვაგრძნობინე, რომ რაღაცა არასწორი საქციელი იყო პოლიციელებზე ძალადობა იქნებოდა ეს თუ ქალაქის გადაწვა. სინანული რაღაცნაირად გვაგრძნობინე, ხომ? ნუ ამასაც არ აკეთებენ…

ვიფიქრე რა გუშინ და ძალიან მინდა მივმართო, ეს ჩემი ნაფიქრია მხოლოდ და მხოლოდ, არ გეგონოთ, რომ ვიღაცისგან მოწოდებული აზრია, იმიტომ, რომ ახალი წელი მოდის მაინც და მგონია, რომ თუ ისინი ვერაფერს, არაფერს არ იძახიან და, დავუშვათ, თავიანთ შეცდომას არ აღიარებენ, მაინც მგონია, რომ რაღაცნაირად სიკეთით ვუპასუხოთ. მარტო იმ ბიჭებზე მაქვს ლაპარაკი, ვინც ამ შეტევაში იღებდა მონაწილეობას, იმ ახალგაზრდებზე.

რაღაცნაირად, ვთხოვ აბსოლუტურად ყველას, პირველ რიგში, პრემიერმინისტრს, ირაკლი კობახიძეს და ვთხოვ საპატრიარქოს, თუ რამდენად გაითვალისწინებენ ჩემს თხოვნას არ ვიცი, მაგრამ შემიძლია პასუხისმგებლობაც კი ავიღო ჩემ თავზე, რომ რაღაცნაირად გამოუშვით ეს ადამიანები. გამოვუშვათ ეს ადამიანები წინასაახალწლოდ, რომ დაფიქრდნენ, რაღაც სიკეთის ფასი რა არის, სიყვარულის ფასი რა არის. მე ვიქნები პასუხისმგებელი პირადად იმისი, რომ თუ ამ ადამიანებმა ისევ იგივე დანაშაული ჩაიდინეს, რაც ჩაიდინეს. და თუ ჩაიდინეს კიდევ მე აბსოლუტურად ყველანაირად მზად ვარ, რომ ეს პასუხისმგებლობა ჩემს თავზე ვიკისრო და გააკეთონ მაშინ ის, რომ მეც დამაყენონ დარტყმის ქვეშ და თავიანთი თავებიც დაიყენონ კიდევ ერთხელ. რა თქმა უნდა, მაგათ მეორედ უკვე აღარავინ აპატიებს.

იქნებ სიკეთე მაინც დაინახონ იმისი, რომ რაღაცნაირად, ჩვენ არ გვიხარია მათი ციხეში ჯდომა. არანაირად არ გვიხარია, უბრალოდ მინდა, რომ ეს რაღაც დამთვარდეს, თითქოს მათი სახელით ლაპარაკი, მათი სახელით ის, რომ აი, პოლიტიკური პატიმრები, დიქტატურა… დაჭერები… გამოუშვით რა. გამოუშვით ძალიან გთხოვთ რა.

საპატრიარქოს მივმართავ, პირველ რიგში, და, რა თქმა უნდა, ხელისუფლებას, თუკი რამე დამსახურება გამაჩნია ამ ქვეყნის წინაშე, ძალიან გთხოვთ, რომ ეს ამბავი მე შემისრულოთ პირადად და მე ვიქნები პასუხისმეგებელი იმისი, რომ ეს ადამიანები იგივეს აღარ ჩაიდენენ. თუ ჩაიდენენ აქა ვართ ჩვენც და აქა ხართ თქვენც და, რა თქმა უნდა, პასუხისმგებლობა არავის არ ასცდება. თქვენი გადასწყვეტია, უბრალოდ მე ვთქვი ის ამბავი, რომ რაღაცნაირად სიკეთით და სიყვარულით დავუპირისპირდეთ ჩვენ ამ სიტუაციას, რაშიც ვართ.”