რა კავშირი აქვს ვლადიმერ სტეფანიანის ოჯახს  მოთხილამურეს დაღუპვასთან?

წარმატებული სტარტაპერი, 36 წლის გიორგი ტუხაშვილი 2024 წელს ბაკურიანში დაიღუპა. თავიდანვე, არაერთმა მედიამ, მისი დაღუპვა უბედურ შემთხვევას მიაწერა, თუმცა, საქმეში, ძალიან ბევრი კითხვის ნიშანია. გამოძიება, პრაქტიკულად, ერთ ადგილას ტკეპნის, რადგან როგორც ოჯახი ამბობს, სამხარაულის ბიურო ექსპერტიზის პასუხებს “არც ჩქარობს” და დაგვიანებითაც კი აღარ გასცემს, გამოდის, რადგან ცოტაც და უკვე ორი წელი გადის ინციდენტიდან.

გიორგი 3 წლიდან სრიალებდა და ყოველწიულად სტუმრობდა ბაკურიანს, მოგვიანებით უკვე ოჯახთან, შვილებთან ერთად, თავად ასწავლიდა შვილებს თხილამურებზე დგომას. 2024 წლის 19 იანვარს, იგი სწორედ “კრისტალის” ზედა, შედარებით ახალ ტრასაზე იყო. ტრასას არ ქონდა ბადეები, რაც უკვე იყო ხიფათის რისკი და მიზეზი, რატომ გადაწვიტა “კრისტალმა” დამცავი ბადეების გარეშე გაეხსნა ტრასა, ამ დღემდე უცნობია. ცნობისთვის, ტრასაზე ხრამის დამცავი ბადის არარსებობის გარდა იყო კლდიდან ქვების ცვენის შემთხვევები რადგან არც კლდეს ეკეთა დამცავი ბადე.

“დამცავი ბადეების არქონის პარალელურად, ოჯახის თხრობით, “კრისტალის” გათოვლიანების მენეჯერი, რომელიც აღმოჩნდა, ვლადიმერ სტეფანიანი ვაჟი იმავდროულად, გადაწყვეტს  თოვლმავალი ბურნით ტრასის დათვალიერება, თითქოსდა, მისი გასუფთავების მიზნით, თუმცა, რატომ გადაწყდა ტრასის დათვალიერება ტექნიკით მაშინ, როცა ტრასა იყო ღია და ადამიანები სრიალებდნენ, არც ამ კითხვაზე აქვს ოჯახს სამართლებრივი პასუხი ამდენი ხნის შემდეგ.
ვლადიმერ სტეფანიანის ვაჟს, “სასეირნოდ” მიყავს თან არასრულწლოვანი ძმა, ოჯახის თქმით,
– “ისინი მოძრაობენ თოვლმავალი ბურანით, სათხილამურო ტრასის საპირისპირო მიმართულებით ყველანაირი გაფრთხილების გარეშე. ისე რომ საბაგირო არ წყვეტს მუშაობას და მოთხილამურეები აგრძელებენ სრიალს. ზედა ტრასის დასაწყისში ძმები, სასრიალო ტრასაზე აჩერებენ თოვლმავალ ბურანს და იწყებენ ტრასაზე ქვეითად გადაადგილებას.
გიორგი ჯერ შენიშნავს უფროს ძმას, რომელიც ზედ ტრასის შუაში ხვდება, იძულებით იცვლის მიმართულებას კლდის მხარეს (რადგან მეორე მხარეს ხრამი აქვს). კლდის მხარეს ხვდება მეორე ქვეითი, უმცროსი ძმა, რომელთანაც ხდება შეჯახება. სტეფანიანს ტყდება წვივის ძვალი ცალ ფეხზე. გიორგი იღებს სიცოცხლესთან შეუთავსებელ დაზიანებებს. კერძდ: ორმხრივ ნეკნების მრავალფრაგმენტოვან მოტეხილობას.ღვიძლის და ელენთის ტრამვულ გახეთქვას, ორივე პარიეტალური პლევრისა და ფილტვების გაგლეჯვას.”

შსს სამცხე-ჯავახეთის პოლიციის დეპარტამენტში გამოძიება დაიწყო, კი და 2024 წლის 20 თებერვალს გამოცემულია დადგენილება კომპლექსური–ტრასოლოგიური, (ფონო) ვიდეოსკოპური, მიკრონაწილაკური, ქიმიური, ბიოლოგიური, შრომის უსაფრთხოების, სამშენებლო ტექნიკური, სატრანსპორტო-ტექნიკური ექსპერტიზის დანიშვნის შესახებ. ექსპერტიზის ჩატარება დაევალა ლ. სამხარაულის სახელობის სასამართლო ექსპერტიზის ეროვნულ ბიუროს.

მიუხედავად ოჯახის არაერთი მიმართვისა, მიუხედავად, სახალხო დამცველის მიმართვისა – ამ დრომდე, სამხარაულის ექსპერტიზას დანიშნულ ექპერტიზებზე პასუხები არ გაუცია!

საქართველოს სახალხო დამცველის აპარატი ოფიციალურად, წერილობით ადასტურებს, რომ , 2025 წელს, არაერთხელ მიმართა სსიპ ლევან სამხარაულის სახელობის სასამართლო ექსპერტიზის ეროვნულ ბიუროს კითხვით თუ რატომ ჭიანურდებოდა ექსპერტიზის პასუხი, თუმცა, ეროვნული ბიურო არც სახალხო დამცველს პასუხობს.

არადა, გამოძიება ამბობს, რომ მითითებული ექსპერტიზების დასრულებამდე, ვერ ხორციელდება სხვა საგამოძიებო მოქმედებები. შედეგად, გამოძიება ფაქტობრივად შეჩერებულია. მიუხედავად იმისა, რომ ოჯახი დაზარალებულ მხარედ არის ოფიციალურად აღიარებული, ბრალი არავის აქვს წაყენებული. არადა, წესით, იმდენად ბევრი სამხილია საქმეში, მათ შორის ფოტო და ვიდეო სახით, იმდენად ღიად, ხილულად ჩანს დარღვევა, არათუ ექსპერტი, გამოუცდელი თვალიც კი რომ დაინახავს, რამდენად დიდი დანაშული იქნა ჩადენილი რეალურად და როგორ შეიწირეს “კრისტალ ჯგუფის” მფლობელებმა ახალგაზრდა კაცის სიცოცხლე. გასაგებია, რომ მფლობელები უშუალოდ არ იდგნენ ტრასაზე, მაგრამ უშუალოდ მოქმედი პირების გარდა, მათზეცაა პასუხისმგებლობა – სწორი შინაგანაწესის, მისი დაცვის, მისი კონტროლის. სამუშაოების განსაზღვრა რომ სწორად მომხდარიყო და მაკონტროლებელი მექანიზმი რომ ყოფილიყო – მსგავსი რისკი არ იქნებოდა, პირიქით, კონტროლის არსებობის შემთხვევაში, სტეფანიანის ვაჟებს შეაჩერებდნენ და ტრასაზე, საპირისპირო მხარეს მოძრაობის უფლებას აუკრძალავდნენ. საერთოდაც, საქმის მასალების მიხედვით, რჩება გონივრული ეჭვი, რომ არა დასათვალიერებლად გავიდნენ ტრასაზე ძმები, არამედ, სასეირნოდ, რადგან, დათვალიერებასაც თავისი წესები აქვს, რომლებიც მკაცრადაა განსაზღვრული.

“ჩვენთვის გაუგებარია, რატომ გაჭიანურდა ამდენი ხანი ექსპერტიზების ჩატარება და ასევე, უცნობია, თუ როდის უნდა ველოდოთ მათ დასრულებას” – ამბობს ოჯახი, რომელიც უკვე თითქმის ორი წელია ელოდება გამოძიებისგან რაიმე პასუხს მაინც.