„რატომ სცემეს ვანო მერაბიშვილს?“ – რას წერს ნანა კაკაბაძე?

ხმა გავრცელდა, ვანო მერაბიშვილი სცემეს, ანუ მიშას „ხერხემალი“ დაუზიანესო. ამ ინფორმაციას ემოციის გარეშე არავინ შეხვედრია – ზოგს ძალიან გაუხარდა, ზოგს ძალიან ეწყინა, მაგრამ რატომღაც არავის გაკვირვებია. მხოლოდ ზოგიერთმა „პეროიანმა“ ე. წ. უფლებადამცველმა თუ ჟურნალისტმა ხელოვნურად დაყენებული პოზით აღშფოთება გამოხატა – ეს ბარბაროსობაა, როგორ შეიძლება ქუჩაში ანგარიშსწორებაო. თუმცა, ამ „პეროიანებმა“ ყველაზე კარგად იციან, რომ ვანოს ცემის მიმართ საზოგადოების უმრავლესობის დადებით დამოკიდებულებას თავისი ობიექტური მიზეზები გააჩნია.

ჩვენი საზოგადოების იმ უდიდესმა ნაწილმა, რომელმაც საკუთარ ტყავზე გადაიტანა სასტიკი რეჟიმის არასამართლიანი და არაადამიანური გამოვლინებები, განვლილი ათწლეულის მანძილზე ვერ დაინახა ვერც დამნაშავეთა მიმართ დადგენილი ადეკვატური სასჯელები და რაც მთავარია, ვერც დამნაშავეთა მხრიდან გამოვლენილი სინანული. პირიქით, ანტიდემოკრატიული, ანტიჰუმანური და ანტიადამიანური რეჟიმის შემოქმედები დღეს საზოგადოებას დემოკრატიას, ჰუმანიზმს და ადამიანობას გვასწავლიან.

ამ ყველაფერში მთავარი დამნაშავე, რასაკვირველია, დღევანდელი ხელისუფლებაა, რომელმაც წინა ხელისუფლების დამნაშავე ლიდერების მიმართ გაუმართლებელი ლოიალური დამოკიდებულის ისეთი გზა აირჩია, რომ იგნორირება გაუკეთა დემოკრატიული საზოგადოებისათვის უმნიშვნელოვანეს ღირებულებებს – კანონის უზენაესობას, კანონის წინაშე ყველას თანასწორობას, ყველა მოქალაქის მიმართ ერთი და იგივე სტანდარტების გამოყენებას და ყველა დანაშაულისათვის სასჯელის გარდაუვალობას. ამის გამო მოხდა სახელმწიფოს პრიორიტეტულ პოლიტიკად ჯერ კოაბიტაციის გამოცხადება, შემდეგ სისხლის სამართლის დანაშაულის ათასობით უტყუარი დოკუმენტის განადგურება (ვგულისხმობთ სამეგრელოს ტყეში აღმოჩენილ კასრებში ვიდეო და აუდიო ჩანაწერების საჯარო უტილიზაციას) და ბოლოს, სიმბოლური ბრალდებების წარდგენა და სიმბოლური სასჯელების შეფარდება რეჟიმის შემქმნელი დამნაშავეების მიმართ.

თუ არ ჩავთვლით ბაჩო ახალაიას თითქმის 10-წლიან და ვანო მერაბიშვილის 7-წლიან სასჯელებს, დამნაშავე რეჟიმის თითქმის ყველა ლიდერმა მხოლოდ სიმბოლური სასჯელები მიიღო (თუმცა, ისიც საკითხავია ეს 10 და 7 წელი რამდენად ადეკვატური სასჯელები იყო). იმ „სხვებს“ ის სიმბოლური სასჯელების არ მოუხდიათ სრულად, რადგან ჩვენი ხელისუფლება დაექვემდებარა დასავლეთის ზეწოლას და განსაკუთრებით მძიმე თუ მძიმე დანაშაულის ჩამდენი მსჯავრდებულები ვადამდე გაათავისუფლა.

ამიტომაც არის, რომ ამ მაგალითებით გულმოცემული ნაცები დღეს თავისი ბელადის სასჯელისაგან გასათავისუფლებალად ათასგვარ ხრიკს მიმართავენ, სააკაშვილს სიკვდილის პირას მისულად აცხადებენ და იმედი აქვთ, რომ დაქირავებული ლობისტების მიერ საერთაშორისო ძალების მობილიზაციის გზით ბელადს სასჯელის მოხდისგან დაიხსნიან.

იმედია, ახლა მაინც გამოიჩენს ხელისუფლება პრინციპულობას და არ დაუშვებს მიშას სასჯელისაგან გათავისუფლების უსამართლო, ანტიჰუმანური და ანტიდემოკრატიული გადაწყეტილების მიღებას, რომელიც შეფუთული და შემოპარებული იქნება სამართლიანობის, ჰუმანურობისა და დემოკრატიის ლოზუნგებით.“