„გამოსავალი მხოლოდ ერთია – ყველანი ციხეში!“ – ნანა კაკაბაძე

უფლებადამცველი ნანა კაკაბაძე სოციალურ ქსელში წერს:

“ყველანი ციხეში!

ალბათ ბევრს გახსოვთ რევოლუციად წოდებული სახელმწიფო გადატრიალების ემოციურ ტალღაზე ხელისუფლებაში მოსული მიხეილ სააკაშვილის ეს ლოზუნგი მისი ზეობის პირველივე თვეებში. ალბათ ისიც გეხსომებათ, როგორი აღტაცება და მქუხარე, ხანგრძლივი ტაში მოჰყვა პარლამენტში მის ამ ემოციურ მოწოდებას. ამ გამოსვლის შემდეგ გადიოდა დღეები, თვეები, წლები და „დემოკრატიის შუქურად“ წოდებული რევოლუციონერი პრეზიდენტის ამ მოწოდებას სულ უფრო და უფრო დიდი მონდომებით და გულმოდგინებით ასრულებდნენ მისი ქვეშევრდომები. „დაჭერების გეგმის“ შესრულებაში ჩართულ „სოციალისტურ შეჯიბრებაში“ საქმე კურიოზებამდეც მიდიოდა და ლამის ფილმ „მონანიების“ იმ ეპიზოდს ემსგავსებოდა, დოქსოპულოს მიერ დაპატიმრებული და სატვირთო მანქანით ვარლამ არავიძესთან მიყვანილი დარბაისელები ამ უკანასკნელმა თავისი ქვეშევრდომის ხათრით რომ დაიტოვა და ციხეში გაამწესა. ასეთი პოლიტიკის შედეგად საქართველომ მაშინ ევროპაში მყარად დაიკავა პირველი ადგილი 100 ათას მოსახლეზე პატიმართა რაოდენობის მიხედვით, ხოლო მსოფლიოში ამ მაჩვენებლით მხოლოდ აშშ-ს ჩამოვრჩებოდით.ეს ყველაფერი ამ ბოლო დღეებში ყველა მედიასაშუალებებში გასულმა სიუჟეტებმა გაგვახსენა, როდესაც სააკაშვილის იდეოლოგიური ფრონტის მუშაკები ზღვარგადასული აგრესიულობით მიეჭრებოდნენ ხოლმე სახელისუფლებო პარტიის დეპუტატებს და უსვამდნენ მათ „მომაკვდინებელ“ კითხვებს, რომელთა შორის აუცილებლად ფიგურირებდა შეკითხვა – „რატომ არ იჭერენ 5 ივლისის დამნაშავეებს“? ამ სიუჟეტებით ნათლად წარმოჩინდა, რომ ეს ადამიანები აზროვნებენ არა სამართლებრივი კატეგორიებით ან ადამიანის უფლებათა დაცვის სტანდარტებით, არამედ მათი საწუხარი არის ერთადერთი რამ – ყველა ის ადამიანი, ვინც მათ არ მოსწონთ იდეოლოგიურად, პოლიტიკურად ან თუნდაც მენტალურად, უნდა იყვნენ ციხეში. ანუ ნაცების ამქრის თუ მრავლის შინაგანი ბუნების მოთხოვნილებაა ასეთია, ხელისუფლებაში ვიქნებით თუ ოპოზიციაში, ძალაში რჩება ლოზუნგი – ყველანი ციხეში!ეს რომ ასე არ იყოს, მაშინ ერთი წუთით მაინც დაფიქრდებოდნენ, რატომ და როგორ უნდა დააპატიმროს 5 ივლისის აქციის ყველა მონაწილე ხელისუფლებამ და როგორ უნდა წაუყენონ ყველა მათგანს ბრალი ძალადობაში? ამ ეტაპზე 27 დაპატიმრებული ბრალდებული და ასამდე ადმინისტრაციულად სახდელდადებული მათთვის ცოტაა და სანამ აქციის ყველა მონაწილეს არ დააკავებენ და ბრალს არ წაუყენებენ, ისინი ვერ დაკმაყოფილდებიან. თეორიულად დავუშვათ, რომ მართლაც დააკავეს და წაუყენეს ბრალი ყველას, ვინც 5 ივლისს საპროტესტო აქციაზე გამოვიდა (სასულიერო პირების ჩათვლით), ხომ ცხადია, რომ ეს იქნება აბსურდული გადაწყვეტილება, რადგან იქ მყოფთა აბსოლუტური უმრავლესობა არ ძალადობდა, მაგრამ ჩვენი „ლიბერალი დემოკრატებისთვის“ ეს მაინც მისაღები და გულის მომფხანავი იქნება, რადგან ამით დააშინებნენ და დაიმორჩილებდნენ განსხვავებული აზრის მქონე ყველა ოპონენტს. მერე „სამართლიანობა“? „კონსტიტუციით გარანტირებული გამოხატვის თავისუფლება“? „დემოკრატია“? – იკითხავს ის გულუბრყვილო მოქალაქე, რომელსაც ჯერ კიდევ სჯერა, რომ ამ ხალხს ეს სიტყვები შირმისთვის კი არა, ნამდვილად აწუხებს. საქმეც ის არის, რომ ამ ადამიანებისთვის „სამართლიანობა“, „კონსტიტუციით გარანტირებული გამოხატვის თავისუფლება“, „დემოკრატია“ და სხვა ამგვარი ლამაზ-ლამაზი და ბრტყელ-ბრტყელი სიტყვები მხოლოდ მათთვის და მათი თანამოაზრეებისთვის და თანამზრახველებისთვის არსებობს, თორემ სხვების გამოთქმების, აზრების ან ქმედებებისათვის მხოლოდ ერთი განაჩენია – ციხე!ეს რომ ასე არ იყოს, ნებისმიერი ოდნავ სამართლიანი ადამიანი დაფიქრდებოდა, ბრალდების მხრიდან 27 პირის მიმართ დაწყებული სისხლისსამართლებრივი დევნა, 100-მდე პირის მიმართ ადმინისტრაციული სახდელის დადება და ჯერ კიდევ მიმდინარე გამოძიება ჩაითვლებოდა თუ არა ამ ეტაპისთვის დამაკმაყოფილებელ შედეგად და ობიექტურად შეაფასებდა ამ ეტაპამდე გამოძიების მხრიდან გაწეულ საქმიანობას. თუმცა, სიტყვით დემოკრატებს და საქმით დესპოტური რეჟიმის აპოლოგეტებს სულაც არ აინტერესებთ, რომ ნებისმიერი პირის მიმართ ბრალის წარდგენისთვის საჭიროა კონკრეტული მტკიცებულებები და არა მათი სურვილები და მისწრაფებები, რადგან მათი ხელისუფლებაში ყოფნის დროს სწორედ ასეთი სურვილები და მისწრაფებები იყო საკმარისი მიუღებელი ხალხის ციხეში გაშვების ჟინის მოსაკლავად და ახლა, როდესაც ოპოზიციაში ყოფნისას იგივეს ვერ ახერხებენ, გამწარებულები ყველას და ყველაფერს აგინებენ და ტალახს ესვრიან. მართალია, ისინი მოითხოვენ, რომ ძალადობის ორგანიზაორები დააპატიმრონ, მაგრამ სინამდვილეში მათი მოთხოვნაა არა ძალადობის, არამედ სწორედ შეკრების ორგანიზატორების მიმართ რეპრესიების დაწყება. წინააღმდეგ შემთხვევაში გაურკვეველი იქნება, რატომ არ უხსნიან მათ რიგებში მყოფი იურისტები, რომ როდესაც არ არსებობს ძალადობის მოწოდების ფაქტი, მხოლოდ იმის ვარაუდი, რომ რადგან ვინმემ მშვიდობიანი შეკრების ორგანიზება მოახდინა, ხოლო შემდეგ ამ შეკრებაზე ვიღაცეებმა იძალადეს, ვერც ერთი სასამართლო მტკიცებულებების გარეშე ამ ადამიანების მიმართ გამამტყუნებელ განაჩენებს ვერ დაადგენს. ამიტომ, რადგან შეუძლებელია, რომ მათ ეს არ ესმოდეთ, ისღა დაგვრჩენია ვიფიქროთ, რომ ისინი სპეციალურად ცდილობენ პროკურატურას ადამიანების მიმართ სისხლისსამართლებრივი დევნა მტკიცებულებების გარეშე დააწყებინონ, ხოლო როდესაც სასამართლო იძულებული გახდება მტკიცებულებების არქონის გამო ბრალდებულების მიმართ გამამართლებელი განაჩენები დაადგინოს, ამას უნდა მოჰყვეს ახალი ბრალდებები, რომ აი, ხომ ვამბობდით, რომ სასამართლოში ჩაბუდებული კლანი ხელისუფლების მითითებებს ასრულებს და არ ემსახურება სამართალს და ამიტომაც გამოიტანეს არა სამართლებრივი, არამედ პოლიტიკური გადწყვეტილებაო.აი, ასეთია „რევოლუციონერი დემოკრატებისა“ და მათ მიერ ბრძოლის წინა ხაზზე გამოყვანილი პარტიული ჟურნალისტების ბრძოლის ტაქტიკა. არ გამოვრიცხავთ, რომ ზოგიერთ ჟურნალისტს არც ესმოდეს, რომ ამ პოლიტიკურ თამაშებში მათ მხოლოდ შესაწირად გამიზნულ პაიკებად იყენებენ, მაგრამ ამას მნიშვნელობა არა აქვს, რადგან ვინც ასეთ ავანტიურაზე მიდის, ვინც კარგად იცის, რა იყო ოპერატორის გარდაცვალების მიზეზი და მაინც მის სიკვდილში ხელისუფლებას ადანაშაულებს, მათ ყველას აერთიანებს ერთი საერთო მენტალიტეტი და ერთი საერთო შინაგანი მისწრაფება – ვინც ჩემსავით არ აზროვნებს, ვინც განსხვავებულ პოზიციებზე დგას და ვინც არ იზიარებს ფსევდოლიბერალურ ღირებულებებს, ყველა ასეთი ადამიანი მეორეხარისხოვანი და ჩასარეცხია, ამიტომ ქვეყნის ინტერესებიდან გამომდინარე, ასეთი ადამიანების მიმართ გამოსავალი მხოლოდ ერთია – ყველანი ციხეში!” – წერს კაკაბაძე