ანალიტიკოსი ნიკოლოზ ლოლაძე სოციალურ ქსელში სტატუსს აქვეყნებს”
“მიკვირს, რომ ამ საკითხზე ყურადღებას არავინ ამახვილებს, ყოველ შემთხვევაში, ანალიტიკაში არ შემხვედრია, მაგრამ… 2022 წლის 7 ოქტომბერს პუტინს 70 წელი უსრულდება და, ჩემი აზრით, ყველა უბედურება, რაც ბოლო თვეებში უკრაინას და მსოფლიოს რუსეთიდან ნაპირგადმოსულმა სიბნელემ დამართა, განუყოფლადაა ამ თარიღთან დაკავშირებული.
70 წელი სიბერის მაგიური ზღურბლია, საშიშად მოახლოებული ცელიან-კაპიუშონიანი სილუეტის ტერიტორია, snipers’ alley – როგორც ინგლისელები ეძახიან – ხეივანი, რომელშიც ნებისმიერი წაბორძიკება ადამიანისთვის შეიძლება ფატალური აღმოჩნდეს. და როდესაც ამ ზღურბლს, პირადი ექიმების მრავალრიცხოვანი ესკორტით, ბირთვული იარაღით ხელში, ბოლო 30 წლის განმავლობაში შეუზღუდავი ძალაუფლებით ნამთვრალევი ეგომანიაკი უახლოვდება, what could have gone wrong, indeed?
უკრაინული “სპეცოპერაცია” თავიდანვე ჩაფიქრებული იყო, როგორც პუტინის მმართველობის crown jewel – დამაგვირგვინებელი, “ბრწყინვალების” მომენტი პუტინისთვის და თავად რუსეთისთვის, რომლის ისტორიის ბოლო რამდენიმე დეკადაც სახელმძღვანელოებში ამიერიდან ამაყად უნდა მოხსენიებულიყო როგორც “პუწინსკაია რუსь”.
ამ სპლენდორსა და გრანდიორში უნდა ჩამოსულიყო მოწყალედ მომღიმარი იმპერატორი ტახტიდან და გზა მომდევნო, უფრო ახალგაზრდა და ენერგიული ვამპირისთვის დაეთმო, თავად კი მშვიდად, დაფნის (თუ გედის ბუმბულის) სარეცელზე გაელია ცხოვრება საპენსიო სასახლეში…
Но… не сфартило, карта не пошла
მაგრამ მრგვალი თარიღი არსად წასულა და შეფმა, დიდი თუ არა, პატარა ტორტი მაინც უნდა მიიღოს, ერთი-ორი სანთლით. ამიტომ – ბოლო დღეების სასწრაფო რეფერენდუმებიც, მობილიზაციაც, ატომური ტაშტით განახლებული ჟღარუნიც…
ამ ყველაფრის – პუტინის და რუსეთის – ბოლოს ბოლო მაინც ისტორიის სანაგვეა, მაგრამ ტაქტიკური,
მოკლევადიანი თვალსაზრისით, ვფიქრობ, ორივე მხარეს ძალიან კარგად ესმის 7 ოქტომბრის მაგიის მნიშვნელობა – ამ დღეებში უკრაინა ძალიან შეეცდება უარყოფითი სიურპრიზების ფეიერვერკი არ მოაკლოს პუწიას, ხოლო რუსი გენერლები თავს მოიკლავენ, ათასებს ჩააკლავენ, მაგრამ “стоять насмерть” ბრძანებას შეასრულებენ. ან ვერ… იმედია, ვერ!”
კომენტარები