,, ერთ პატრულს ვუთხარი, საბარგულში დანა მაქვს თქო და ეგეც დაიკიდა, მარტო სურათის გადაღებაზე ჩალიჩობდა”

საპროტესტო აქციებში მონაწილე მიხეილ ზაქარეიშვილი სოციალურ ქსელში წერს:

,,დღეს მაგრად მაწვალეს. არც კი ვიცი, ჯამში რამდენი საათი ვყავდი გაჩერებული. მაგრამ თავს იმით ვიმშვიდებ, რომ მეც კარგად ვაწვალე და თან რაღაც მაკვარანცხობებიც მოვიფიქრე 🙂

დამრჩა შთაბეჭდილება, რომ ყველა საპატრულო ეკიპაჟი უკლებლივ ყველა მოტოს აჩერებს. არ აინტერესებთ არაფერი – არც ის, ნასვამი ხარ თუ არა; არც ის, რამე კანონსაწინააღმდეგო ხომ არ გაქვს. აინტერესებთ მხოლოდ შენთვის და მოტოსთვის სურათების გადაღება და ასევე ის, დადიხარ თუ არა აქციებზე. ერთ პატრულს ვუთხარი, საბარგულში დანა მაქვს თქო და ეგეც დაიკიდა, მარტო სურათის გადაღებაზე ჩალიჩობდა (ვერ მივართვი)

დღეს ყველაზე საინტერესო პირველი გაჩერება იყო. უცებ არსაიდან მკვეთრი მანევრით წინ ჩამიხტა პატრული. ალბათ იფიქრეს, რომ გავიქცეოდი და მათთან საუბრის სიამოვნებას მოვიკლებდი.

ორის ნაცვლად იყვნენ სამნი – ორი პატრული და ერთი ვიღაც შავებში ჩაცმული, რომელსაც ნახევარი საათის განმავლობაში ხმა საერთოდ არ ამოუღია. ეს რაღაც სიახლეა. ასევე სამივე გადმოვიდა მანქანიდან და მანქანა ცარიელი დატოვეს. ესეც სიახლეა. ისტერიულად ითხოვდნენ, მომეხსნა ჩაფხუტი, თან ჩქარობდნენ. რომ ავუხსენი, მზად ვარ, იდენტიფიცირების მიზნით მოვიხსნა ჩაფხუტი, მაგრამ სურათს არ გადავაღებინებ, დამემუქრნენ, მაშინ განყოფილებაში გადაგიყვანთო. კი ბატონო, წავედით თქო. მაშინ შენი მოტო საჯარიმოზე უნდა გადავიყვანოთო. კი ბატონო თქო. განყოფილებაში ჩაფხუტსაც მოგხსნიან და სურათებსაც გადაგიღებენო. არაა პრობლემა თქო. ყველანაირად ცდილობდნენ, უარი მეთქვა განყოფილებაში გადაყვანაზე 😀 ბოლოს ერთმა მკლავში ხელი მომკიდა, ვითომ მივყავდი, მაგრამ ადგილიდან არ დაძრულა. რომ გავხედე და გავუცინე, გამიშვა ეგრევე. მაგის შემდეგ განყოფილება აღარ უხსენებიათ. რაღაც ბავშვურ მიზეზს მეუბნებოდნენ, რატომ ჰქონდათ უფლება, სურათი გადაეღოთ. გადავამოწმებ მაგას ახლავე თქო და დავიწყე ტელეფონით გადამოწმება. სად გვაქვს ჩვენ მაგის დრო, რომ ასე ყველას ვაცადოთ გადამოწმებაო 😀 მაგრამ დაახლოებით ნახევარი საათი მაინც დამითმეს

დასასრული ყველაზე მაგარი იყო. ბოლოს გამებუტნენ 😀 მართლა. გაბრაზებულებმა დამიბრუნეს მართვის მოწმობა და წავიდნენ. მოვასწარი და საპატრულო ეკიპაჟის ნომერი დავიმახსოვრე. გენინსპექციაში რომ დავრეკე, პირველი მკითხეს, რამდენი იყვნენო. ანუ ის, რომ 3-3 დადიან, ზემოდანაა ორგანიზებული 🙂

ამათაც და ყველა მომდევნო ეკიპაჟსაც ერთი ფრაზა ჰქონდათ დაზეპირებული – როცა ეუბნები, არ გაქვთ უფლება, სურათი გადამიღოთ, გპასუხობენ: “ახლა მე რომ აგიხსნი, რატომ მაქვს უფლება, ეგრე სხვები კი არ აგიხსნიან. სად შეხვდები ჩვენნაირ ეკიპაჟს”. თან ერთმანეთს აჯვამენ ტიპები 😀

გამოვიტანე დასკვნა, რომ ძალიან ჩქარობენ და ცდილობენ, ყველაფერი ძალიან სწრაფად მოაგვარონ. ლოგიკურიცაა – უფრო და უფრო მეტი ადამიანი ჰყავთ გადასამოწმებელი, დასაჭერი, დასაჯარიმებელი და საცემი. ამ ადამიანების რიცხვი უფრო და უფრო იზრდება, მათ კი რესურსი არ აქვთ. ჰოდა ეს უნდა გამოვიყენოთ.

უნდა გამოვიყენოთ უკლებლივ ყველა უფლება, რაც გვაქვს – ვასაჩივრებთ ყველაფერს და ყველგან. ყველა ჯარიმას ვასაჩივრებთ ჯერ საპატრულოში, შემდეგ უარს ვასაჩივრებთ სასამართლოში (სასამართლოში გასაჩივრება უფასო და ძალიან მარტივია). ასევე პრეტენზიას ვაფიქსირებთ გენინსპექციაში ნებისმიერ რამეზე, რაც არ მოგვეწონება, თუნდაც პატრულის დამოკიდებულება – ირონიული დამოკიდებულება, ხმის აწევა და ა.შ. მთავარია, პატრულის რამე მაიდენტიფიცირებელი გვქონდეს, მაგალითად საპატრულო ეკიპაჟის ოთხნიშნა ნომერი.

ასეთ შემთხვევაში პატრულ-ინსპექტორს უწევს, ახსნა-განმარტებებზე ჯერ ირბინოს საპატრულო დეპარტამენტში, მერე გენინსპექციაში, ბოლოს კი მოვიდეს სასამართლოში მოწმედ. სასამართლოში კი როლები იცვლება – თუ ქუჩაში ისაა მაგარი ტიპი, სასამართლოში უკვე შენ ხარ და რასაც გინდა, იმას ალაპარაკებ. თუ მოინდომებ, შეგიძლია, პროცესზე ატირო კიდეც. მართლა შეგიძლია.

ჰოდა პატრულის ყველა თანამშრომელმა უნდა იცოდეს, რომ დღეში რამდენ ჯარიმასაც დაწერს, დღეში იმდენი სასამართლო მოუწევს, ანუ ყოველდღიურად რამდენიმე საათი უნდა გაატაროს სასამართლოში დაკითხვებზე. ერთ ჯარიმა პატრულისთვის ნიშნავს 3 უსიამოვნო პროცედურას – ახსნა-განმარტება დეპარტამენტში, გენინსპექციაში და დაკითხვა სასამართლოში. 10 ჯარიმა 30 ასეთი პროცედურა და ა.შ. 🙂 საპატრულო დეპარტამენტშიც, გენინსპექციაშიც და სასამართლოშიც პატრულ-ინსპექტორების რიგები უნდა დადგეს

იმ შემთხვევაშიც კი, თუ არ გვაჯარიმებენ, ან ჩვენ საერთოდ არ გვეხებიან, ცოტა უნდა შევაფხიზლოთ გენინსპექცია. დაინახეთ, რომ პატრულმა სიგარეტის ნამწვი დააგდო ქუჩაში – რეკავთ გენინსპექციაში (126); მოძრაობის წესებს არღვევს? – რეკავთ გენინსპექციაში. აქციაზე მის ქცევაში რამე არ მოგეწონათ? უღებთ სურათს, რეკავთ გენინსპექციაში, უხსნით სიტუაციას და ეუბნებით, რომ შეგიძლიათ, იდენტიფიცირებისთვის სურათი წარუდგინოთ.

აგერ რამდენიმე საათის წინ ნოდარ ტურაშვილი გაუტაცებია (სხვას ვერაფერს დავარქმევ) პოლიციას. წაიყვანეს და რამდენიმე საათია, არავინ იცის, სად ჰყავთ. არც გენინსპექცია იწუხებს თავს. რას ვაკეთებთ ამ დროს? სათითაოდ ვრეკავთ გენინსპექციაში და ვაფიქსირებთ პრეტენზიას. სავარაუდოდ გვიპასუხებენ, რომ ამ საკითხის მოკვლევა უკვე დაწყებულია, მაგრამ არ ვჩერდებით – სხვები ვრეკავთ. ვრეკავთ ასობით და თუ საჭიროა, ათასობით. ვრეკავთ მანამ, სანამ იძულებულები არ გახდებიან, გააკეთონ ის, რაც ევალებათ.

უნდა მიხვდნენ, რომ ფიზიკურად არ გააჩნიათ იმის რესურსი, რასაც აპირებენ”