ფინანსთა სამინისტრომ ფიზიკური პირების მიერ უძრავი ქონების გაყიდვიდან მიღებული შემოსავლის დაბეგვრის საკითხზე საჯარო გადაწყვეტილება მიიღო და განმარტა, რა კრიტერიუმებით განისაზღვრება ჩაითვლება თუ არა ქონება საცხოვრებელ ბინად ან სახლად.
გადაწყვეტილებას განსაკუთრებული მნიშვნელობა აქვს ე.წ. აპარტამენტების მფლობელებისთვის, რადგან გარკვეულ შემთხვევებში მათთვის გადასახადის განაკვეთი შესაძლოა ოთხჯერ გაიზარდოს.
დადგენილი წესის მიხედვით, საცხოვრებელ ბინად ან სახლად ჩაითვლება მხოლოდ ის უძრავი ქონება, რომელიც წარმოადგენს დამოუკიდებელ ერთეულს, საცხოვრებლად გამოსაყენებელია, უზრუნველყოფილია შესაბამისი საინჟინრო კომუნიკაციებით და არ წარმოადგენს სხვა საქმიანობის ფუნქციურ ნაწილს. ამასთან, სასტუმროს ინფრასტრუქტურაში არსებული ფართები საცხოვრებელ ბინად აღარ განიხილება.
როგორც სპეციალისტები განმარტავენ, გადაწყვეტილება პირდაპირ შეეხება სასტუმროს ტიპის კომპლექსებში არსებულ აპარტამენტებს. თუ მსგავსი ქონება ეკონომიკურ საქმიანობაში გამოიყენებოდა ან გაქირავებული იყო, მისი გაყიდვისას ფიზიკურ პირს შესაძლოა 5%-ის ნაცვლად 20%-იანი საშემოსავლო გადასახადის გადახდა მოუწიოს.
ექსპერტების შეფასებით, ცვლილება განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია იმ პირებისთვის, ვინც აპარტამენტებს საინვესტიციო მიზნით ფლობს, რადგან დაბეგვრის რეჟიმი მნიშვნელოვნად იცვლება და ქონების სტატუსის განსაზღვრა გადამწყვეტ ფაქტორად იქცევა.
კომენტარები