“რატომ დავტოვე საქართველო? – ჩემი განადგურება სახელმწიფო უწყებებსაც სწადიათ” – თეოლოგის წერილი უცხოეთიდან

თეოლოგი, გიორგი ტიგინაშვილი, რომელმაც ოჯახთან ერთად ქვეყანა ცოტა ხნის წინ დატოვა:

რატომ დავტოვე საქართველო? იმიტომ რომ:

სულიერად უკიდურესად მიმძიმდა ტოტალური უსამართლობის ატანა;

კრებსებმა კიდევ ერთხელ დამარწმუნა, რომ ჩემი განადგურება სახელმწიფო უწყებებსაც სწადიათ;

ვერასდროს ვერ დავთმობდი პრინციპებს, გულწრფელ ხასიათს, ღირებულებებს და პატიოსნებას;

მატერიალურად ძლივს გამქონდა თავი და მუდმივად ახლობლების დახმარებით არსებობდა ჩემი ოჯახი;

ვეღარ ვეგუებოდი საპატრიარქოს ანტიქრისტიანულ, ინტრიგნულ, მაფიოზურ და კლერიკალურ ბოგინს;

უკლებლივ ყველა სამსახურში ვიყავი პერსონა ნონ გრატა და ვერსად ვერ ვიწყებდი მუშაობას;

ქუჩაში ხშირად ვაწყდებოდი ფანატიკოსთა თუ ექსტრემისტთა მხრიდან აგრესიას და შეურაცხყოფას;

არ ვემხრობოდი არცერთ დომინანტურ პოლიტიკურ პარტიას და არ ვიყავი არცერთი ენჯეოს წევრი;

მორალურად არ მიმაჩნდა სწორად ამა თუ იმ პოლიტიკური ლიდერის გაფეტიშება, ან გაუთავებელი ლანძღვა და წყევლა;

მეშინოდა შვილების გაზრდის საფრთხიან, დაუცველ, გაუნათლებელ და ნევროტულ გარემოში;

პროტესტი მაქვს საქართველოში გამეფებული მჟავე “პატრიოტიზმისადმი”, ფსევდორელიგიურობისადმი, ძალადობისადმი, უკულტურობისადმი, “ქურდული” მენტალიტეტისადმი, ეთნონაციონალიზმისა და შოვინიზმისადმი;

ვხედავდი სახელმწიფოს სრული რუსიფიკაციისა და ასიმილაციის საფრთხეს;

კატეგორიული მიუღებლობა მქონდა უხამსი, ბანდიტური და გაზულუქებული ეპისკოპატის და მათი უღირსი სამღვდელოების;

ვიყავი მრავალგვარი ცილისწამების, პერმანენტული მუქარისა და დამცირების ობიექტი, რის გამოც მსგავს ბოროტებაში ყოფნა უკვე აღარ შემეძლო;

სტრესისგან, დეპრესიისგან და უძილობისგან დამიავადდა გული და დავიღალე ნერვიულობისგან;

მინდოდა სწავლა და დასავლურ კულტურასთან თანაზიარება.”